Nothing Can Possibly Go Wrong

De graphic novel Nothing Can Possibly Go Wrong is ontstaan uit een samenwerking tussen Prudence Shen en Faith Erin Hicks. Het is een typisch highschoolverhaal: geef een populaire sportjongen, een nerd en een aantal cheerleaders een gezamenlijk doel en klaar zijn we. Het had een aflevering van Glee kunnen zijn. Dat neemt niet weg dat het lekker wegleest, een prima boodschap heeft en ook best origineel blijft. Voor iedereen die van graphic novels houdt en van luchtige tienerverhalen, want behalve een zijlijntje over gescheiden ouders is er weinig diepgang in dit boek. En in dit geval is dat helemaal prima.

Little Fish

Net als andere lezers werd ik bij de graphic novel Little Fish in eerste instantie getrokken door twee dingen: de vorm en het onderwerp. Auteur Ramsey Beyer schrijft in een combinatie van lijstjes, dagboekonderdelen en strips over haar eerste jaar op de kunstacademie. Ze schrijft over wat voor haar een grote overgang was: die van de middelbare school in een klein plaatsje in Michigan naar de kunstacademie in Baltimore. Het is een overgang die bekend voorkwam, ook ik ging van een klein dorpje naar de grote stad om te gaan studeren en heb dit ervaren als een grote verandering. Inderdaad: van een grote vis in een kleine vijver, naar een kleine vis in een hele grote vijver. Het is een cliché, en hoewel het groots en meeslepend voelt als je er middenin zit, het zijn de doodgewone stappen van het ouder worden en gaan studeren. Hier zit ook meteen mijn probleem met dit boek. Beyer is van prima afkomst, heeft een prima jeugd gehad en ook in Baltimore gaat het haar prima af. Natuurlijk, ze voelt zich weleens alleen, maar er is werkelijk niets noemenswaardigs behalve dan dat het allemaal zijn gangetje gaat. Voldoende vrienden, steun van ouders en "oude" vrienden, ze vindt een nieuwe kunstrichting die haar interesseert en zelfs een vriendje. Hoe fijn voor haar, maar hoe oninteressant verder. Het zou gered kunnen worden door de originele vorm waarin dit boek gegoten is, maar helaas houdt de interesse daarvoor ook na een tijdje wel op. Met name de lijstjes waarmee ze opsomt wat de leuke en waardevolle dingen in het leven zijn worden zichzelf herhalend en daarmee saai of zelfs irritant. Misschien sta ik inmiddels ook wel te ver van het onderwerp af. Al die grote gevoelens uit die tijd met alle bijbehorende onzekerheden heb ik inmiddels wel gerelativeerd en/of een plaatsje gegeven. Ik kan me voorstellen dat het geweldig is om dit boek te lezen als je deze ervaring nog voor de boeg hebt, de echte young adult dus. Om een iets grotere doelgroep te bedienen zal Beyer toch met iets meer moeten komen. Het begin is er in ieder geval wel, en ik ben zeker nog wel benieuwd naar wat ze nog meer kan. Little Fish is tenslotte pas haar eerste boek, en eerlijk is eerlijk, ook gericht op young adults.

Will Grayson, Will Grayson

Twee auteurs die we in het afgelopen jaar ontdekt hebben blijken samen een boek geschreven te hebben: John Green en David Levithan schreven samen het in 2010 gepubliceerde Will Grayson, Will Grayson. Het is net als eerdere boeken van beide auteurs een young adult boek waarin tieners de hoofdrol spelen. Het verhaal draait om twee jongens met dezelfde naam, Will Grayson, die elkaar bij toeval ontmoeten en die verwikkeld raken in elkaars levens. Green en Levithan namen ieder een Will voor hun rekening en schreven om en om een hoofdstuk. Het boek gaat grote onderwerpen niet uit de weg: homoseksualiteit op de middelbare school, pestgedrag, depressies. Dat in combinatie met de centrale rol voor de schoolmusical brengt het soms toch wel heel dicht bij een gemiddelde Glee aflevering. Het blijft hiermee meer uitsluitend een tienerboek dan bijvoorbeeld Greens The Fault in Our Stars en Levithans Everyday. Dat neemt niet weg dat het een heerlijk boek is om te lezen en dat ik het oprecht jammer vond toen het boek uit was. Wat ben ik blij dat beide auteurs nog meer boeken op hun naam hebben staan, want het smaakt nog steeds naar meer.

John Green over Will Grayson, Will Grayson:

Every Day

Elke dag wordt de 17-jarige tiener A. wakker in een ander lichaam. Dit is voor hem de gewoonste zaak van de wereld: elke dag andere ouders, een andere school, een ander leven. Hij heeft dan ook niet de behoefte om zich te hechten en gedraagt zich de dag dat hij andermans leven overneemt zo netjes mogelijk. Alles verandert als hij een dag in het lichaam van Justin komt en verliefd wordt op zijn vriendin Rhiannon. Vanaf dat moment probeert hij, in welk lichaam hij ook zit, het contact met Rhiannon vast te houden wat ertoe leidt dat zowel zijn als Rhiannons leven een stuk ingewikkelder worden. Een zeer origineel maar wel gecompliceerd gegeven. Schrijver David Levithan stopt dan ook aardig wat energie in het uitleggen wat A. wel kan en wat niet en wat hier de consequenties van zijn. Hier staat tegenover dat de zoektocht naar Rhiannon elke dag na het wakker worden op een andere plek op den duur wat eentonig wordt. De echte twist komt pas tegen het einde van het boek als A. erachter komt dat hij wellicht niet de enige is die op deze manier moet leven. Deze wending wordt echter verder niet echt uitgewerkt en lijkt eerder een opmaat te zijn naar een vervolgboek. Al met al een mooi romantisch boek, dat soms wat versnelling had kunnen gebruiken, of juist wat diepgang had kunnen nemen in de levens die A. overnam. Het leest in ieder geval heerlijk weg en voor een eventueel vervolg houd ik mij zeker aanbevolen.