Redscale BeLomo Etude (Etyud)

Inmiddels heb ik al behoorlijk wat foto's op Redscale film gemaakt en het blijft me intrigeren. De ene foto natuurlijk wat beter gelukt dan de ander, maar er zitten zeker bijzondere plaatjes tussen. Het enige wat me nog niet gelukt was, was hetgeen waar het me eigenlijk om ging: het bruine vintage-achtige effect. Mijn foto's werden rood, of oranje, of iets wat daar op leek. Vintage bruin was echter nog heel ver te zoeken. Een camera die me zou helpen dit te bereiken was de BeLomo Etude had ik zo bedacht. Die heeft van zichzelf al wat de neiging tot overbelichten, dus dit zou weleens een goede combinatie kunnen zijn. En zo ging ik dus op pad, met de BeLomo Etude en een rolletje Lomography Redscale XR 50-200. Ik had gelijk, al zeg ik het zelf. Ik heb verschillende manieren van fotograferen geprobeerd en al valt er nog veel aan te verbeteren, voor het eerst kom ik een beetje in de buurt van wat ik al die tijd beoogd had.

Ik ben begonnen met een gewone foto, enkele afdruk in redelijk zonnig weer:



Vervolgens ben ik in Den Helder, op een knap bewolkte dag, met dubbels bezig geweest:



Tenslotte ben ik gaan experimenteren met de sluitertijd. Ik heb hierbij gevarieerd van twee tot wel acht seconden. Niet perfect, maar vintage bruin komt steeds dichterbij:





Nog lang niet uitgeëxperimenteerd dus met Redscale, het nadenken wordt over de volgende succesvolle combinatie en werkwijze. Wordt vervolgd.

Lomography Redscale 100

In het najaar had ik mijn eerste ervaringen met redscale lomografie. Ik koos toen voor de Lomography Redscale XR 50-200 film, die ik vooral heel erg donker vond. Ik leerde het effect wel waarderen, maar helemaal tevreden was ik er niet mee. Toen ik een Lomography Redscale 100 rolletje in handen kreeg, vond ik het tijd om het nog eens te proberen. Ik was voorbereid op de mogelijkheid dat het donker zou kunnen worden, dus ik koos voor zonnige dagen, fotografeerde midden op de middag en zelfs recht tegen de zon in. Ik hoopte dan ook echt dat de foto's lichter zouden worden. Ik wilde dat ze meer richting een gelige/bruine tint zouden gaan inplaats van gedrenkt te zijn in een dieprode donkerte. Ze werden inderdaad wat lichter, maar niet in de mate die ik gehoopt had. Het werd nog steeds erg rood, en daar waar het lichter werd werd het meer oranje. Daarbij werd het filmpje te losjes opgerold tijdens het terugdraaien wat flinke lichtlekken opleverde. Dat ik het rolletje verwisseld heb op een zonnig terras heeft daarbij zeker niet geholpen. Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik die lichtlekken wel oke vind. Ik zou ze niet op iedere film willen hebben, maar ze lijken mooi in de foto's te passen, al zijn ze knap overheersend. Al met al ben ik niet ontevreden, maar redscale staat nog steeds niet bovenaan mijn lijstje. Ik blijf er een dubbel gevoel bij hebben.

Mooi effect: de vlekken van het lichtlek gaan over in de wolken, Amsterdam, juni 2013



Deze was ook mooi geweest zonder vlekken. Vooral het contrast van de wolken vind ik erg geslaagd, Amsterdam, juni 2013



Al is hij nog steeds donker, de tinten zijn al wel meer waar ik op hoopte, Pannerden, juni 2013



Donker maar met prachtige lichtvlekken, of lightleaks, Pannerden, juni 2013

Amsterdam op Redscale

Toen ik de resultaten van mijn eerste redscale rolletje ophaalde, had ik mijn tweede rolletje al voor meer dan de helft volgeschoten. Ik kon dus geen rekening meer houden met de resultaten van het eerste rolletje en met de lessen die ik daar van leerde. De kans dat ook deze foto's donkerrood zouden zijn en niet weer zouden geven wat ik aanvankelijk voor ogen had was levensgroot. Geen herfstkleuren in het Vondelpark of op het Kleine Gartmanplantsoen dus, maar wat het dan wel ging worden dat was natuurlijk de vraag. Des te verbluffender vond ik het resultaat. Het is een beetje spookachtig, het Vondelpark lijkt wel in brand te staan. Op het Museumplein is er een blauwe gloed in gekomen en ook de City Bioscoop krijgt een heel andere dimensie met deze film. Het laatste redscale rolletje bewaar ik voor een hele zonnige en dus lichte gelegenheid, maar desalniettemin ben ik erg blij met deze Amsterdamse herfstfoto's.

Het oude Filmmuseum in het Vondelpark, najaar 2012



Het beeld van Vondel in het Vondelpark, najaar 2012



De City Bioscoop aan het Kleine Gartmanplantsoen, najaar 2012



I Amsterdam op het Museumplein, najaar 2012

Lomography Redscale XR 50-200

Intussen ben ik alweer geruime tijd aan het fotograferen met de Diana F+. Omdat ik zelf vind dat ik de camera al aardig onder controle heb, vond ik het tijd om te gaan experimenteren met rolletjes. Alleen van het merk Lomography zelf is er al een hele reeks te krijgen met allerlei verschillende resultaten. Er is afwisseling in ISO, in roodgehalte en er is bijvoorbeeld ook slidefilm, dat ontwikkeld als negatief-film prachtige kleurcontrasten geeft. Aangezien ik de zweem rood over veel lomofoto's die ik online zie erg mooi vind, besloot ik een redscale rolletje te proberen. Ik koos voor degene die er op de verpakking het minst rood uitzag: Redscale 50-200 ISO. De ISO had me moeten waarschuwen: voor dit rolletje heb je veel licht nodig. En laat je dat in Nedeland in de herfst nu net niet hebben. Het was de bedoeling om herfstkleuren te fotograferen, maar inplaats daarvan zijn het donker rode foto's geworden van bomen waarvan onmogelijk te zien is welke kleuren de bladeren hadden op dat moment. Het is jammer dat die natuurlijke schoonheid verloren is gegaan, maar de foto's zijn op hun eigen manier toch wel bijzonder geworden. En ik heb weer wat geleerd: in Nederland moet je, zelfs met mooi weer toch echt gevoeligere rolletjes gebruiken, wil het resultaat niet heel donker worden.

Dit bord staat al zo lang ik me kan herinneren in het hertenpark in Pannerden, foto november 2012



Deze boom had prachtige herfstkleuren, in de middag gefotografeerd tegen een strak blauwe lucht, november 2012



Experiment met double exposure, november 2012