Shit My Dad Says

I'm 29. I live with my 74-year-old dad. He is awesome. I just write down shit that he says. Dit is het hele geheim achter het ongelofelijk populaire twitter-account van Justin Halpern uit San Diego. Na het verliezen van zijn baan trok de 29-jarige Justin weer in bij zijn vader Sam en inplaats van zich te ergeren aan diens uiterst cynische commentaar op de samenleving, ging hij zijn vaders uitspraken twitteren op een account met de naam 'Shit My Dad Says'. Inmiddels heeft hij 1,8 miljoen volgers op dit account en het was een kwestie van tijd voordat hier iets commercieels mee gedaan zou gaan worden. In mei van dit jaar verscheen er dan ook een boek gebaseerd op het twitteraccount met de titel Sh*t My Dad Says. Binnen vijf weken stond het op #1 van de New York Times bestseller list. Inmiddels werd er ook hard gewerkt aan een sitcom met ongeveer dezelfde titel, die in september van dit jaar de buis op kwam onder de nog iets verder gekuiste titel: $#*! My Dad Says. Niemand minder dan William Shatner speelt de hoofdrol in deze serie en hij lijkt geknipt om de cynische, mopperende vader van Justin te spelen. Dat blijkt echter niet genoeg om er een succes van te maken. Er gaat in deze serie een aantal zaken mis. Ten eerste is het ingeblikte gelach onder de serie echt niet meer van deze tijd en stoort mij vanaf de eerste scene. Ik bepaal zelf wel of ik iets grappig vind en dat overdreven gelach bij iedere beweging die er gemaakt wordt werkt me al binnen vijf minuten op de zenuwen. Ten tweede wordt er een broer opgevoerd die samen met zijn vrouw het geheel veel te plat maakt. Zo scherp en gevat de opmerkingen van vader Sam kunnen zijn, zo plat en flauw zijn de scenes met de broer en de schoonzus. Tenslotte is de verhaallijn te gezocht en vooral te zoet. Deze staat in schril contrast tot het cynisme uit de oorspronkelijke tweets en lijkt een keuze te zijn om het grote publiek te bereiken. Hierbij zijn de makers blijkbaar even vergeten dat het grote publiek juist de scherpte en het donkere randje van de tweets van Sam Halpern zo wist te waarderen. Wij hebben in ieder geval na vijf afleveringen afscheid genomen van de serie en beperken ons tot het volgen van de sporadische, maar nog steeds soms briljante tweets op het twitteraccount Shit My Dad Says.

Cornald Maas ontslagen door de TROS

Vorige week werd bekend dat Paul de Leeuw niet vervolgd gaat worden wegens een venijnige tweet die hij de wereld in stuurde tijdens de uitzending van het huwelijk van de Zweedse kroonprinses Victoria. Hij verwees hierin naar de Apeldoornramp, iets wat misschien niet helemaal van tact of goede smaak getuigde, maar wat inderdaad geen reden tot vervolging zou mogen zijn. Bovendien heeft Paul de Leeuw in al die jaren dat hij televisie maakt toch echt wel veel ergere dingen gezegd, en is bekend dat als zijn humor niet je smaak is je maar beter gewoon niet kunt luisteren of kijken. Een volkomen overtrokken reactie dus die terecht met een sisser afloopt. Vandaag werd Cornald Maas slachtoffer van een van zijn eigen tweets, op een minstens zo discutabele manier als de Leeuw. In Maas' geval is er echter geen sprake van eventuele vervolging, maar van ontslag. De TROS vond in een kritische, maar geestige, tweet van Maas over Sieneke een afdoende reden om te breken met de songfestivalpresentator. Opvallend is dat het om een tweet van ruim twee weken geleden gaat en de TROS nu pas reageert. De Grootste Familie van Nederland laat hiermee niet alleen zien humorloos en beperkt denkend te zijn, maar laat ook zien uitgebreid achter het nieuws aan te lopen. Twitter draait immers om hier en nu, en moet volgens mij ook altijd in die context bekeken worden. Het is opvallend hoe zwaar dit medium opeens weegt voor sommigen, hoe uitspraken op twitter onevenredig zwaar worden opgevat. Met name "oude" media gebruiken twitter als bron om uit te citeren of om te veroordelen zonder de context van het moment mee te nemen. Dit levert volstrekt uit zijn verband gerukte citaten op, die onrecht doen aan de geciteerde persoon en aan twitter als medium. Bovendien leven we nog steeds in een land waar je bijna alles moet kunnen zeggen en je zeker grappen over alles moet kunnen maken, via welk medium dan ook. Dit alles lijkt mij in ieder geval een uitstekende gelegenheid om het Songfestival weg te halen bij de TROS en er weer enig niveau aan te geven. Per slot van rekening hoort Cornald Maas nog altijd meer bij het Songfestival dan dat het Songfestival bij de TROS hoort. De TROS maakte er een Sterren.nl gala van waar veel liefhebbers zich sowieso al niet meer in herkenden. Gelukkig maakt Maas zijn interessante programma's niet bij de TROS, maar bij de AVRO. Ik stel voor dat hij het Songfestival meeneemt en de TROS laat voor wat het is.

Wie redt Lindsay Lohan nog?

Het is inmiddels misschien wel de langstdurende meltdown uit de showbizz ooit: aan de soap rond Lindsay Lohan lijkt maar geen einde te komen. Wie haar volgt op Twitter kan live getuige zijn van haar uitbarstingen en uitglijers. Deze week ging ze uitgebreid tekeer over haar vader Michael Lohan, die, ook in de pers natuurlijk, te kennen heeft gegeven dat hij zich zorgen maakt over zijn jongste dochter Ali, die bij Lindsay inwoont. Ook verstopte ze deze week menig tijdslijn met al haar #teamLindsay retweets waar geen einde aan leek te komen. Deze waren als ik het goed begreep, ze kan heel wazig zijn, een reactie op kritiek van Perez Hilton, de valse blogger die Lindsay vaak moet hebben in zijn kritische stukjes. Lohan is dan ook een gemakkelijke prooi. Vader en moeder gedragen zich als white trash, voornamelijk uit op het geld en de bijbehorende levensstandaard van hun dochter. Alles verloopt via de media en alles is ook zichtbaar in de media. Door drank beïnvloede emotionele uitspattingen zijn geen uitzondering bij Lohan en de wereld is daar nu al jaren deelgenoot van. Halina Reijn noemde enkele weken geleden het volgen van Lohan op Twitter een surrealistische ervaring. Deze week deed ze daar een stapje bovenop door zich af te vragen wie Lindsay nog gaat redden. Een paar weken op het oerhollandse platteland zouden wellicht kunnen helpen volgens Reijn. Van dat laatste ben ik niet zo zeker, maar dat het pijnlijk is om te zien hoe een talentvolle, jonge actrice zichzelf de vernieling in helpt daar ben ik het mee eens. Wanneer je naar Britney Spears kijkt zou je denken dat er enigszins hoop is, al zal die ook nooit weten hoe het is om met beide benen op de grond te staan. Het is triest, maar hoe je het ook wendt of keert, volkomen zelf gecreëerd. En je blijft het toch volgen, als een ongeluk waar geen einde aan komt. Zie hier de twitterpagina van Lindsay Lohan voor de nieuwsgierigen die haar nog niet volgen.