Fuji Astia 100F

Eén van de rolletjes die nog op mijn verlanglijstje stond was de Fuji Astia 100F. Dit is een diarol die zich, net als de Velvia en de Provia, uitstekend leent voor cross processing. De Astia wordt echter helaas niet meer gemaakt door Fuji, waardoor je maar net het geluk moet hebben ertegenaan te lopen. Dit was in maart het geval in de Lomography Gallery Store in New York. Ik nam er meteen maar twee mee. Achteraf bezien een beetje misplaatste zuinigheid, want sindsdien heb ik de rolletjes nergens meer gezien. Geen idee dus wanneer ik ze nogmaals tegen een aanvaardbare prijs kan kopen. Evengoed ben ik blij met de twee rollen, waarvan ik er nu één gebruikt heb. Mijn verwachting was dat de foto's knap roze zouden worden, zoals die op Velvia-film erg oranje kunnen zijn. Hoe aangenaam verrast was ik dan ook toen dit erg mee bleek te vallen. Het effect had meer weg van een Tungsten film, die overigens ook wel roze kan worden, maar die met een beetje geluk knappe contrasten geeft. Ik kreeg dit effect door de combinatie van de Astia film en de La Sardina. Nu werd dit, ondanks de uitermate geslaagde foto's op de Astia film, toch de laatste rol met deze La Sardina. Vanaf het begin heb ik het gedeelte onscherp op de foto's te groot gevonden, en ik heb de camera nu dan ook omgeruild voor een ander exemplaar. De volgende rol Astia zal ik denk ik in de LC-A+ stoppen. Of in de LC-Wide. Of in de nieuwe La Sardina.. Ja, twee rollen van deze relatief zeldzame film was misplaatste zuinigheid. Maar ja, nu hou ik wat te wensen. En wat te zoeken..

Mooi hoe blauw de lucht wordt met deze film, Haarlem, mei 2014



Rechts scherp, links zwaar onscherp: bij deze foto komt het toevallig wel erg mooi uit. Wat ik verder erg geslaagd vind is wat de Astia film doet met de kleur van de bakstenen, Haarlem, mei 2014



Ook hier is de makke van mijn eerste La Sardina goed te zien, maar komt het ook niet heel slecht uit. Mooi vind ik de kleur groen van het gras inclusief de scherpte van het beeld daar, De Rijp, mei 2014

La Sardina en Fritz the Blitz

Wanneer je analoog wilt fotograferen is de winter niet de meest optimale periode. Korte dagen, weinig licht: de meeste analoge camera's kunnen er maar slecht mee overweg. Helemaal als de winter zich meer gedraagt als een druilerige herfst zoals dit jaar het geval is. De dagen met zon zijn spaarzaam en worden helaas over het algemeen vanuit kantoor aanschouwd. Tegen de tijd dat het tijd is om huiswaarts te gaan is de duisternis alweer ingevallen en de kans op een mooie foto voorbij. Om van de nood maar een deugd te maken heb ik daarom de camera's met flits maar eens uit de kast gehaald. Te beginnen met La Sardina in combinatie met Fritz the Blitz. Fritz the Blitz is de meest krachtige flitser die Lomography te bieden heeft en zou licht in donkere dagen moeten brengen. Er zitten vier plastic kapjes bij om kleureffecten te geven aan je lichtflits. Om te beginnen heb ik binnen maar eens wat foto's gemaakt, iets wat ik analoog sowieso weinig doe.

Elmo met La Sardina en een geel filter voor de flits, december 2013



Het blijkt helemaal niet zo gemakkelijk te zijn om een foto scherp te krijgen met weinig licht, zelfs met het sterke licht van de flitser. Het overgrote deel van de foto's werd dan ook zwaar onscherp. Een ander punt van binnen fotograferen met flits betreft de afstand. Buiten komt dit meestal wel redelijk goed, maar binnen blijkt het toch wel essentieel te zijn om deze enigszins in te schatten en in te stellen. Ook hierdoor zijn er aardig wat foto's anders geworden dan ik gehoopt had. Om het woord 'mislukt' maar niet te gebruiken. Alhoewel het tegengestelde ook voor kan komen: van onderstaande foto binnen in het station van Antwerpen had ik heel weinig verwacht. Lastige lichtbronnen, wisselende afstanden en over het geheel knap donker, maar La Sardina lukte het, samen met de flits:

Antwerpen Centraal met La Sardina zonder filter voor de flits, december 2013




En soms, soms dan wordt een foto precies zoals je hem voor je ziet. We liepen dit steegje aanvankelijk rustig voorbij tot ik stopte en me besefte dat ik een potentieel prachtig plaatje had gezien. Teruggelopen, foto gemaakt en tot mijn verbazing werd hij precies zoals ik me voorgesteld had.

Antwerpen in de regen met La Sardina en een geel filter voor de flits, december 2013




Ik blijf de voorkeur geven aan zon, licht en kleur, maar voorlopig heb ik wel weer genoeg materiaal om verder mee door te experimenteren. En uiteindelijk wordt het vanzelf weer lente.

La Sardina

Ik moet zeggen dat ik mezelf zo langzamerhand toch wel behoorlijk ervaren vind op het gebied van de lomografie. Ik weet inmiddels heel aardig wat het effect is bij bepaalde weertypes, afstanden, fotorolletjes en bij diverse camera's. Ik ging dan ook met een gezonde dosis zelfvertrouwen op pad afgelopen zomer met mijn toen nieuwe La Sardina camera. De Sardina heeft de vorm van een sardientjesblikje en geldt als een instapmodel voor mensen die met lomografie willen beginnen. Er gaan reguliere 35mm rolletjes in en er zitten geen rare instelmogelijkheden op die het je lastig zouden kunnen maken. De Uitmarkt was een prachtige gelegenheid om een rolletje vol te schieten en ik had er alle vertrouwen in dat dit mooie plaatjes op zou gaan leveren. Bij het ophalen van de foto's was ik echter heftig teleurgesteld. Ik voelde mij zoals ik mij in het begin met de Diana F+ had gevoeld: al die mooie beelden die ik in mijn hoofd had hadden zich niet vertaald naar de foto's en de grens tussen lekker alternatief en simpelweg mislukt werd ruimschoots overschreden. De meeste foto's waren vreselijk onscherp, dat is eigenlijk het voornaamste wat mis was gegaan. Ik kan echter niet helemaal verklaren hoe dit nou kwam. Sommige foto's waren wel scherp, sommige waren op een klein gedeelte scherp, er lijkt geen peil op te trekken. Ik heb dus maar het enige gedaan wat ik kon doen, namelijk nog een rolletje volgeschoten, om er net als met de Diana F+ gaandeweg van te leren. Deze foto's moeten nog ontwikkeld worden, dus ik wacht weer even vol spanning af. De Sardina en ik hebben elkaar in ieder geval nog niet helemaal gevonden, maar als we elkaar beter leren kennen gaat dit vast helemaal goed komen. Wordt vervolgd.

Toegegeven: Jeroen was een stuk succesvoller dan ik met dit eerste rolletje van de Sardina. Zo maakte hij deze foto op het Museumplein, augustus 2013



In verhouding tot de rest van het rolletje is deze foto verbazend scherp. Het effect van het minder scherp worden links op de foto vind ik hier wel geslaagd, augustus 2013



Met objecten heel dichtbij kan de Sardina prima uit de voeten, ook door Jeroen gemaakt trouwens, augustus 2013



Bij deze foto vind ik het verschil tussen wel scherp en niet scherp ook heel mooi gelukt, al was het niet bewust zo gedaan, augustus 2013