Het beste van 2014: Boeken

Eén boek per week was in 2014 het streven bij mijn Reading Challenge op Good Reads. Het is niet gelukt, maar ik ben een eind gekomen. En, wat belangrijker is, ik heb in ieder geval weer een aantal juweeltjes gelezen. Wederom een goed leesjaar dus, met als toppers voor mij in willekeurige volgorde:

The Truth about the Harry Quebert Affair

Spannend tot op de laatste pagina: een moordmysterie waarbij de volledige ontrafeling doorloopt tot aan het einde. Het verhaal speelt zich af in een klein dorpje en heeft als uitgangspunt de vriendschap tussen een succesvol auteur, Marcus Goldman, en zijn vroegere mentor Harry Quebert. Als bij deze laatste op het terrein het dode lichaam ontdekt wordt van een jaren geleden verdwenen meisje, wordt hij verdachte van moord. Goldman doet er alles aan om de onschuld van Quebert te bewijzen, terwijl hij de situatie tevens gebruikt om zijn eigen in het slop geraakte schrijverscarriere nieuw leven in te blazen. Een heerlijk boek van schrijver Joël Dicker, wat ik het liefst in één ruk uitgelezen had.

Photo Booth a Biography

Allereest scoort dit boek natuurlijk hoog in de categorie originaliteit. Wie bedenkt het immers om een biografie te schrijven over fotohokjes? Meags Fitgerald deed het, en wist er een bijzonder mooi project van te maken. Photo Booth a Biography beschrijft naast de geschiedenis van het fotohokje ook de zoektocht van de auteur naar deze geschiedenis. Deze twee lijnen weet Fitzgerald mooi af te wisselen waardoor het boeiend blijft. Daarnaast is het boek prachtig getekend en vormgegeven. Een indrukwekkend staaltje werk wat tot het einde toe interessant blijft, miet in de laatste plaats door de oprechte passie van de auteur die op elke pagina doorklinkt.

Trillium

Trillium is een graphic novel van Jeff Lemire, dat oorspronkelijk verscheen als 8-delige comic-serie. Ik ben op zich al een fan van het werk van Lemire, maar wat dit boek extra bijzonder maakt is het spelen met tijd en ruimte. Iets toegankelijker dan eerder werk van Lemire, maar wel in de voor de auteur zo kenmerkende tekenstijl. Indrukwekkend.

The Terrorist's Son: A Story of Choice

Met de aanslag op Charlie Hebdo nog zeer vers in het geheugen des te relevanter, dit verhaal van de zoon van een terrorist. Achter elke terrorist bevindt zich immers een kring van familie en vrienden die hier niet om gevraagd hadden, maar hard geraakt worden door de acties van hun vader/moeder/broer/zus/vriend. Zak Ebrahim is de zoon van één van de verantwoordelijken voor de aanslagen op het WTC in New York in de jaren '90. Hij beschrijft de impact op het gezin, maar vooral ook de manier waarop zijn kijk op zijn vader langzaamaan verandert. Een interessant kijkje in het leven van een jongen die naast vele onschuldige Amerikanen net zo goed het slachtoffer werd van de gruweldaden van zijn vader. The Terrorist's Son werd uitgegeven in de TED boekenreeks en volgde op een TED talk die Ebrahim eerder hield.

The Interestings

Dit lijvige boek van Meg Wolitzer beschrijft het wel en wee van een vriendengroep die ontstaat tijdens een zomerkamp. Dit kamp maakt diepe indruk op de groep tieners en bepaalt voor een deel de verdere keuzes die er in de verschillende levens gemaakt worden. Interessant aan dit boek is het karakter van de hoofdpersoon, dat nogal wat menselijke tekortkomingen blijkt te kennen. The Interestings is een lekker leesbaar boek wat ondanks de weinig schokkende verhaallijnen toch blijft boeien. Fijn leesvoer voor vakanties en/of lange vluchten.

Your fathers where are they? And the prophets, do they live forever?

Vrij snel na The Circle heeft Dave Eggers alweer een nieuw boek uitgebracht, dat de omvangrijke titel Your fathers where are they? And the prophets, do they live forever? meekreeg. De titel verwijst naar de Bijbel, en ilustreert de zoektocht naar houvast van de hoofdpersoon. Thomas is een dertiger die het leven niet zo goed snapt en daarom een aantal voor hem essentiële vragen graag beantwoord zou zien. Hij kiest hierbij voor een rigoureuze methode: hij ontvoert een aantal mensen naar een afgelegen militaire basis om hen daar aan de tand te voelen. Het bijzondere aan dit boek is dat het in zijn geheel geschreven is in dialogen. Your fathers voelde voor mij daardoor als een toneelstuk dat zich voor mijn ogen ontvouwde. De reacties op dit boek zijn misschien wel daardoor bijzonder wisselend. Een middenweg lijkt hierbij bijna niet mogelijk, je vindt het of fantastisch of je hebt er helemaal niets mee. Ik behoor duidelijk tot de eerste groep. Ik heb dit boek ademloos zitten lezen en verbaas me weer over de moeiteloosheid waarmee Dave Eggers de vinger op de zere plek legt van de tijdsgeest. Kruipen in de huid van een man die met buitensporige middelen zijn eigen frustratie tegen de maatschappij en het leven uit is Eggers bijzonder goed gelukt. Dit boek echoot na de laatste pagina nog lang na. Bij mij althans.

A Boy and a Girl

Jongen ontmoet meisje en wordt verliefd, dat is waar A Boy and a Girl primair om draait. Waarschijnlijk het oudste verhaal in de wereld, en zeker niet het meest originele. Op het eerste gezicht dan. De start van het boek geeft namelijk al meteen een interessante twist. A Boy and a Girl speelt in een toekomst met robots en vliegende auto's, een toekomst waarin niet alles is wat het lijkt. Het geeft het geheel een interessante achtergrond, die maakt dat het verhaal alle kanten uit kan gaan. De reden waarom dit werkt voor mij is dat het hele sci-fi onderdeel niet de hoofdmoot vormt. Het gaat om de ontmoeting tussen Travis en Charley en de beperkte tijd die ze samen door mogen brengen. De reden dat hun liefde van korte duur is heeft wel weer alles met de futuristische setting van doen. Het vertelperspectief wisselt per hoofdstuk, wat wel even opletten is, maar wat ook zeker een extra dimensie geeft. Dit alles in een leuke vlotte tekenstijl gezet in blauw, wit en zwart. Al met al een lekker frisse graphic novel van schrijver Jamie S. Rich en tekenaar Natalie Nourigat, met een verrassend slot dat ik niet aan zag komen. Maar dat kan ook aan mij liggen.

The Salinger Contract

Eén ding is zeker: als je de naam Salinger verwerkt in je boektitel dan heb je de aandacht. Het risico is echter dat het vervolgens verwachtingen oproept die je niet waar gaat maken. Dit is wat Adam Langer deed in mijn beleving met zijn boek The Salinger Contract. Ook mijn aandacht werd in eerste instantie getrokken door de verwijzing naar Salinger. Zou het niet direct over hem gaan, dan nog riep het op zijn minst de associatie op met deze schrijver van formaat. De vraag is of je dit moet willen. Adam Langer schreef met The Salinger Contract een lekker, vermakelijk boek. Leuk verhaal, aardige plottwist en niet onaardig geschreven. Echt een boek voor boekenliefhebbers. Het heeft echter niets, maar dan ook niets te maken met de grootsheid van Salinger. Wil je bewust of onbewust de vergelijking met Salinger aangaan? Het lijkt mij niet verstandig. De kans is levensgroot dat je dan in het negatieve uitkomt en daarmee doet Langer zichzelf tekort. Hij heeft immers een fijn, leesbaar boek geschreven, uitermate geschikt voor weekenden en vakanties. En daar verdient hij alle lof voor. De nadrukkelijke associatie met Salinger had hij wat mij betreft beter achterwege kunnen laten. In het boek, prima, maar niet in de titel.

Nothing Can Possibly Go Wrong

De graphic novel Nothing Can Possibly Go Wrong is ontstaan uit een samenwerking tussen Prudence Shen en Faith Erin Hicks. Het is een typisch highschoolverhaal: geef een populaire sportjongen, een nerd en een aantal cheerleaders een gezamenlijk doel en klaar zijn we. Het had een aflevering van Glee kunnen zijn. Dat neemt niet weg dat het lekker wegleest, een prima boodschap heeft en ook best origineel blijft. Voor iedereen die van graphic novels houdt en van luchtige tienerverhalen, want behalve een zijlijntje over gescheiden ouders is er weinig diepgang in dit boek. En in dit geval is dat helemaal prima.

Het beste van 2013: Boeken

Het was een goed leesjaar: mijn voornemen om hier meer tijd aan te besteden ben ik ruimschoots nagekomen en dit heeft wat fijne ontspannen uurtjes opgeleverd. Ten opzichte van voorgaande jaren heb ik dit jaar aanzienlijk meer fictie gelezen. Zo komt Eggers dus weer in mijn lijstje terecht, maar ook oudere bekenden waar ik eindelijk de tijd voor genomen heb zoals Charles Bukowski. Natuurlijk mag non-fictie en de graphic novel niet ontbreken, als het aandeel van deze twee genres dit jaar wat bescheidener. Ook dit lijstje in willekeurige volgorde:

Mr Punumbra's 24 Hour Bookstore

Dit boek bevat alle ingrediënten voor een ouderwets avontuur: een oude boekwinkel, een jonge liefde en een heus geheim genootschap. Spannend en één op één verfilmbaar, dit heerlijke boek van Robin Sloan.

Marzi

Het einde van het communistische tijdperk door de ogen van de jonge Marzi. Zeer geslaagde graphic novel, met name door de geloofwaardige manier waarop het perspectief van de jonge Marzi weergegeven wordt. Extra interessant omdat ik in het tijdperk dat Marzi schetst ongeveer dezelfde leeftijd had als de hoofdpersoon. Fraai gedaan door Marzena Sowa en Sylvain Savoia.

Quiet

Krachtig boek van Susan Cain over de de waarde van introverte mensen in een extraverte samenleving. In een wereld waarin profilering en zichtbaarheid als essentieel worden beschouwd is dit een verfrissend andere invalshoek. Een feest van herkenning voor iedereen die hiermee worstelt, maar vooral waardevol voor mensen die geïnteresseerd zijn in het aanboren van potentieel wat voorheen wellicht over het hoofd gezien werd.

The Road to Los Angeles

Eén van vier boeken van schrijver John Fante over zijn alterego Arturo Bandini. Het boek werd bij mij onder de aandacht gebracht door een verkoper in Skylight Bookstore in Los Angeles. Dat Fante bewonderd werd door Bukowski is geen verrassing: ook Fante beheerst de kunst van het overtuigend beschrijven van een zogenaamde nietsnut. Het is rauw, direct en schijnbaar moeiteloos geschreven, wat het boek in elke tijd te plaatsen maakt. Fante was hiermee zijn tijd te ver vooruit: het in 1936 geschreven The Road to Los Angeles bleef aanvankelijk op de plank liggen, en werd pas in 1985 uitgegeven na zijn dood.

Post Office

Onvermijdelijke kost na het lezen van Hollywood, dit eerste boek van Charles Bukowski over zijn alterego Henri Chinaski uit 1971. Wat Post Office voor mij bijzonder maakt is de briljante wijze waarop Bukowski de handel en wandel van de hoofdpersoon beschrijft: levendig, pretentieloos en tijdloos. Misschien niet aan iedereen besteed, maar ik heb ervan genoten en kijk uit naar het lezen van de rest van Bukowski's oeuvre.

The Circle

Dave Eggers doet weer waar hij het best in is: een beklemmend boek schrijven dat precies de vinger op de zere plek legt van de tijdsgeest waarin we leven. In The Circle beschrijft Eggers het verloop van de carrière van een jonge vrouw die bij een google-achtig bedrijf gaat werken. The Circle houdt er twijfelachtige ideeën op na over privacy en vrijheid, die verontrustend genoeg nog helemaal niet zo ver van de huidige realiteit af liggen. Een heerlijk boek dat spannend blijft tot de laatste pagina.

Post Office

Na het lezen van Hollywood was ik nog lang niet klaar met Henri Chinaski. Welk boek dan beter om in verder te lezen dan de eerste die Bukowski schreef over zijn alter-ego: het in 1971 verschenen Post Office. Post Office beschrijft de jaren dat Chinaski (Bukowski) als invaller bij de postbezorging werkte en later als postsorteerder. Hij deed dit in het Los Angeles van de jaren '50 en '60. Chinaski is weinig ambitieus, weinig plichtsgetrouw en heeft een bijzonder cynische kijk op de wereld. Het is geen rijkeluiskind dat kokketteert met zijn verblijf aan de zelfkant van de maatschappij, Chinaski is de zelfkant van de maatschappij. Voor mij is dit één van de redenen dat ik Post Office een bijna briljant boek vind. Het is snel geschreven, schijnbaar moeiteloos, en ademt geen enkele pretentie. Dit in tegenstelling tot veel Nederlandse literatuur uit deze periode, die het mijns inziens toch vaak moet hebben van hoogdravend taalgebruik en gekunstelde gelaagdheid. Wat Bukowski voor mij bijzonder maakt is wat ik ervaar als authenticiteit en de vlotte, levensechte dialogen. Ik ben nog lang niet klaar met Bukowski, sterker nog, ik begin pas. En dat is een bijzonder prettige gedachte.

Mr. Penumbra's 24-Hour Bookstore

Een intelligent boek met een spannend en tegelijkertijd sympathiek verhaal, dat is Mr. Penumbra's 24-Hour Bookstore van auteur Robin Sloan. Deze roman uit 2012 is een must-read voor iedereen die van boeken en boekwinkels houdt en die gelooft in een plek voor boeken in een gedigitaliseerde wereld. Ik wil verder ook eigenlijk niet zoveel over dit boek zeggen, want iedere kans op een spoiler is er in dit geval één te veel. Een paar steekwoorden volstaan hopelijk bij mijn poging zo veel mogelijk mensen ervan te overtuigen dit boek te gaan lezen. Mr Penumbra's 24-Hour Bookstore staat voor: complottheorieën, boeken, vriendschap, google, spanning, en een prachtige ontknoping. Lezen dus, het is echt een heerlijk boek.

Hollywood

Het duurde maar liefst zes seizoenen voordat ik door had dat het hoofdpersonage uit de televisieserieCalifornication, Hank Moody, een link had met Charles Bukowski en diens beroemde hoofdpersoon Hank Chinaski. Die weer gebaseerd was op zijn eigen persoon. Ik zou als excuus kunnen brengen dat ik Hollywood van Charles Bukowski niet gelezen had, maar dat is eigenlijk geen excuus. Dat maakt het alleen maar erger eigenlijk, want als fanatieke lezer en Amerika-fan had ik die allang in mijn verzameling moeten hebben. Gelukkig ben ik niet iemand die erg veel ontleent aan het kunnen aangeven van literaire of cinematische verwijzingen. Het had echter wel wat toegevoegd aan de kijkervaring van Californication als ik Hollywood eerder had gelezen, dat moet toch wel gezegd. Want wat is Hollywood een heerlijk boek, ik heb er echt van genoten. Beter laat dan nooit zal ik maar zeggen. Het voelt als Hollywood, het ademt Hollywood. Al kom ik er slechts enkele dagen per jaar en is het boek al bijna 25 jaar oud, toch is er zoveel herkenning. De lucht, de geuren, alles wordt bijna tastbaar. Daarbij is het ook nog eens een heel smeuïg boek, wetende dat een groot deel echt zo gebeurd is bij de totstandkoming van de film Barfly, de belangrijkste verhaallijn in het boek. Die ik nu dus ook nog moet gaan zien ja, om vervolgens wellicht het boek nog eens te lezen. En Californication nog eens te kijken. Maar goed, daarvan blijkt nog een nieuw seizoen te komen, dus dat is alvast geregeld.

Will Grayson, Will Grayson

Twee auteurs die we in het afgelopen jaar ontdekt hebben blijken samen een boek geschreven te hebben: John Green en David Levithan schreven samen het in 2010 gepubliceerde Will Grayson, Will Grayson. Het is net als eerdere boeken van beide auteurs een young adult boek waarin tieners de hoofdrol spelen. Het verhaal draait om twee jongens met dezelfde naam, Will Grayson, die elkaar bij toeval ontmoeten en die verwikkeld raken in elkaars levens. Green en Levithan namen ieder een Will voor hun rekening en schreven om en om een hoofdstuk. Het boek gaat grote onderwerpen niet uit de weg: homoseksualiteit op de middelbare school, pestgedrag, depressies. Dat in combinatie met de centrale rol voor de schoolmusical brengt het soms toch wel heel dicht bij een gemiddelde Glee aflevering. Het blijft hiermee meer uitsluitend een tienerboek dan bijvoorbeeld Greens The Fault in Our Stars en Levithans Everyday. Dat neemt niet weg dat het een heerlijk boek is om te lezen en dat ik het oprecht jammer vond toen het boek uit was. Wat ben ik blij dat beide auteurs nog meer boeken op hun naam hebben staan, want het smaakt nog steeds naar meer.

John Green over Will Grayson, Will Grayson:

Grow Up

Al struinend door het immens grote Powell's City of Books in Portland Oregon viel mijn oog op het boek Grow Up van auteur Ben Brooks. Het was een zogenaamde staff recommendation, een boek dat door iemand die werkt in de boekwinkel aangeraden wordt. Ik hou van dit soort tips: het zijn tips van mensen die niet perse voor het meest voor de hand liggende boek gaan en kiezen op basis van passie. Dat stel ik me tenminste zo voor, al realiseer ik me heus dat ook de staff recommendations erop gericht zijn om boeken te verkopen. Wat mij aantrok in Grow Up was de simpele maar knallende cover en één simpel gegeven dat op de achterkant gemeld wordt: de hoofdpersoon verdenkt zijn stiefvader ervan zijn ex-vrouw vermoord te hebben. Intrigerend. Uiteindelijk is het helemaal niet de inhoud wat Grow Up tot een heel bijzonder boek maakt. De hoofdpersoon is niet bepaald sympathiek en naast alle aandacht voor drugs, seks en alcohol gebeurt er niet echt veel. Wat dit boek zo bijzonder maakt is de schijnbare moeiteloosheid waarmee het geschreven is. Het is een stilistisch hoogstandje en het is bijna niet te vatten dat dit gedaan is door zo'n jonge schrijver. Dit boek verdient nu al een plek in de literatuur van de 21e eeuw. Dat dit coming of age boek niet onverdeeld positief ontvangen is snap ik. Maar dat is denk ik inherent aan het schrijven van een boek dat zo de tijdsgeest weergeeft en tegelijkertijd zo controversieel is. Van iemand die op zo'n jonge leeftijd al zo'n boek kan schrijven, verwacht ik in de toekomst nog grootse dingen. Ik kan niet zeggen dat ik inhoudelijk gezien erg genoten heb van dit boek, maar ik ben zeker zwaar onder de indruk van deze prestatie. Een auteur om te onthouden.

Maak kennis met Ben Brooks:

Het beste van 2012: Films

Wat zijn er in 2012 veel goede films uitgekomen. Het was dan ook niet heel makkelijk een rijtje te maken, en over de volgorde ben ik het eigenlijk nog steeds niet helemaal eens. Maar goed, hier is hij dan toch:

7. Argo

Het verhaal van de Amerikaanse diplomaten die Iran moeten verlaten vanwege de revolutie was mij niet bekend, maar bewijst wel dat de realiteit vaak absurder is dan welk verzonnen script dan ook. Met name de achtergrond waartegen dit verhaal zich afspeelt vond ik prachtig: het eind jaren '70 decor, de opstand, het geheimzinnige van de operatie. Jammer was dat ik nergens echt een band met de groep mensen ging voelen. Dit zorgde ervoor dat ik iets minder door het verhaal werd meegesleept als wellicht de bedoeling was geweest.

6. Seeking a Friend for the End of the World

We hebben het overleefd hoor, het voorspelde einde van de wereld. Maar als het er toch zou zijn gekomen dan had het er volgens mij zo uitgezien als in deze film. Geen superheldendaden, maar mensen die er met hun eigen beperkingen het beste van proberen te maken. Aandoenlijk en uiteindelijk ook behoorlijk indringend.

5. The Perks of Being a Wallflower

Wat een heerlijk boek was, werd een heerlijke film. Het maakte niets uit dat ik het boek zo kort van te voren pas gelezen had. De film stond prima op zichzelf en was orgineel en goed geacteerd. Oke, ik heb een zwak voor zogenaamde 'coming of age' verhalen, maar juist omdat er al zulke fantastische boeken en films over dit onderwerp zijn is het lastig om nog iets te maken wat iets toevoegt. Dat is in dit geval zeker gelukt.

4. De Rouille et D'Os

Ik dacht van te voren dat dit een film zou zijn over de band tussen een meisje en een orka. Wat dat betreft was de trailer behoorlijk misleidend: het ongeluk met de orka is slechts het begin van het verhaal. Wat volgt is een aangrijpend en ontroerend relaas, dat lastige momenten niet uit te weg gaat. Een indrukwekkende film, niet in de laatste plaats door de topprestatie van Marion Cotillard als de gehandicapte Stéphanie.

3. End of Watch

Doordat veel stukken uit de hand gefilmd zijn lijkt het allemaal super realistisch. Geen standaard politiefilm dus, maar wel eentje die nog een tijdje in mijn hoofd bleef zitten. Dat wij hem in Los Angeles zagen, de plaats waar de film zich afspeelt, droeg hier zeker aan bij.

2. Moonrise Kingdom

Wat een lieve, bijzondere, tikje absurde film. Heel origineel en prachtig verfilmd. Een een hele fijne verrassing.

1. Cloud Atlas

Je houdt ervan of je hebt er helemaal niets mee. Lang, veel en gecompliceerd: het is niet voor iedereen. Ik vond hem prachtig en het gevoel dat ik de helft gemist heb maakt enkel dat ik hem nog een keer wil zien. En daarma nog een keer wellicht.

Het beste van 2012: Boeken

We leven alweer enkele dagen in het nieuwe jaar en zijn de laatste weken al overspoeld met allerlei lijstjes over het jaar 2012. Time Magazine spande de kroon met meer dan 50 verschillende lijstjes. Toch wil ik, al is het aan de late kant, ook mijn bijdrage nog leveren. Al is het maar om voor mezelf vast te leggen waar ik in 2012 echt van genoten heb. Dus hier alsnog mijn 'Beste van 2012', te beginnen met Boeken.

6: Is everybody hanging out without me?

Het boek dat Tina Fey had moeten schrijven: grappig en pretentieloos. In het begin werd ik nog even op het verkeerde been gezet, dacht ik dat het een soort van chronologische autobiografie ging worden. Gelukkig dwaalt Mindy Kaling snel van dit spoor af en doet waar ze het beste in is: het absurde laten zien van alles wat gewoon lijkt. Een lekker leesbaar en ontspannen boek.

5: A Hologram for a King

Dave Eggers is de koning van het beschrijven van het niets. Ook in dit boek gebeurt niet bijzonder veel, maar dat maakt het des te indringender. Geen grote maatschappelijke misstanden deze keer, al is de waanzin van deze tijd tussen de regels door pijnlijk voelbaar.


4: The Perks of being a Wallflower

In stapels in de boekwinkels in Seattle aanwezig omdat de film drie dagen later uit zou komen, maar ik had nog nooit van deze cultklassieker gehoord. Ben ik even blij dat ik er tegenaan liep: een bijzonder boekje dat ook nog eens geweldig verfilmd werd.

3: Why be happy when you could be normal?

Mooi, mooi, mooi. Soms een beetje aan de langzame kant, maar de tragiek en de vertelstijl maken dit ruimschoots goed.

2: Moonwalking with Einstein

Het aangaan door Joshua Foer van de uitdaging om mee te doen aan de geheugenkampioenschappen en deze ook nog eens te winnen werkte dusdanig inspirerend dat ik werkelijk zin kreeg om zelf ook de volgorde van een pak kaarten uit mijn hoofd te gaan leren. Helaas moet ik toegeven dat ik het nog niet geprobeerd heb. Maar de uitdaging staat.

1: The fault in our stars

Ontroerend, puur en heerlijk geschreven. Voor mij het meest indrukwekkende boek van 2012.

Every Day

Elke dag wordt de 17-jarige tiener A. wakker in een ander lichaam. Dit is voor hem de gewoonste zaak van de wereld: elke dag andere ouders, een andere school, een ander leven. Hij heeft dan ook niet de behoefte om zich te hechten en gedraagt zich de dag dat hij andermans leven overneemt zo netjes mogelijk. Alles verandert als hij een dag in het lichaam van Justin komt en verliefd wordt op zijn vriendin Rhiannon. Vanaf dat moment probeert hij, in welk lichaam hij ook zit, het contact met Rhiannon vast te houden wat ertoe leidt dat zowel zijn als Rhiannons leven een stuk ingewikkelder worden. Een zeer origineel maar wel gecompliceerd gegeven. Schrijver David Levithan stopt dan ook aardig wat energie in het uitleggen wat A. wel kan en wat niet en wat hier de consequenties van zijn. Hier staat tegenover dat de zoektocht naar Rhiannon elke dag na het wakker worden op een andere plek op den duur wat eentonig wordt. De echte twist komt pas tegen het einde van het boek als A. erachter komt dat hij wellicht niet de enige is die op deze manier moet leven. Deze wending wordt echter verder niet echt uitgewerkt en lijkt eerder een opmaat te zijn naar een vervolgboek. Al met al een mooi romantisch boek, dat soms wat versnelling had kunnen gebruiken, of juist wat diepgang had kunnen nemen in de levens die A. overnam. Het leest in ieder geval heerlijk weg en voor een eventueel vervolg houd ik mij zeker aanbevolen.

The Fault in Our Stars

Hazel ontmoet Augustus en ze worden verliefd. Ze laat hem kennis maken met haar favoriete boek, een boek dat haar eindeloos fascineert met name door de eindzin, die in het midden eindigt. Zolang ze het boek al kent wil ze niets liever dan weten hoe het verder gaat, hoe de zin eindigt. Augustus zoekt speciaal voor Hazel contact met de Nederlandse auteur. Dit brengt ze samen naar Amsterdam, waar ze de excentrieke auteur bezoeken en samen een bijzondere tijd hebben. Het had zomaar een prachtig, romantisch avontuur kunnen zijn, deze liefdesgeschiedenis tussen Augustus en Hazel. Auteur John Green geeft er in zijn The Fault in Our Stars echter een zwaardere lading aan: zowel Hazel als Augustus hebben kanker. Ze ontmoeten elkaar niet zomaar, ze ontmoeten elkaar tijdens een een speciale hulpgroep voor tieners met kanker. En de reis naar Nederland komt niet uit een rijke achterzak, maar via de Wish Foundation. Dit zogenaamde Young Adult boek is aangrijpend, hoopvol, romantisch en bij tijden grappig. Het mag dan geschikt zijn bevonden voor de tienerleeftijd, het is een boek dat menig volwassene ook diep zal raken. Een van de beste boeken die ik dit jaar las.

A Hologram For The King

Alhoewel ik persoonlijk auteur Dave Eggers helemaal niet altijd even toegankelijk vind, lijkt hij inmiddels breed omarmd te zijn. Als ik tenminste af mag gaan op de complete etalage die Selexyz Scheltema inrichtte bij het verschijnen van Eggers nieuwste boek A Hologram For The King. Of Eggers nu werkelijk zoveel fans heeft, of dat hij tot de twijfelachtige categorie auteurs is gaan behoren die je gelezen MOET hebben, maar die veelal in de kast blijven staan is mij niet helemaal duidelijk. De reden waarom ik hieraan twijfel is dat ik niet weet of ik zo maar iemand A Hologram For The King aan zou raden. Het is prachtig geschreven, laat ik dat voorop stellen. Eggers kent de kunst van het weglaten, en tegelijkertijd de kunst van het beschrijven van het niets. Want dat is wat er vooral veel gebeurt in zijn nieuwste boek: niets. Zakenman Alan Clay reist af naar Saoudi-Arabië om een presentatie te geven aan de koning. Het is een kans om een grote opdracht binnen te slepen en voor Clay ook meteen de laatste kans om er financieel weer bovenop te komen. De koning komt echter maar niet opdagen, wat tot lange scenes leidt die voornamelijk uit het bestrijden van verveling bestaan. Clay loopt duidelijk op het randje en zoekt de grenzen van wat verstandig is meerdere keren op. Hij clasht met de cultuurverschillen in Saoudi-Arabië en met zichzelf. Dit alles wordt beschreven door de ogen en met de verwachtingen van de hoofdpersoon, iets wat een beklemmend gevoel geeft. Leegte, frustratie en machteloosheid spelen hierbij een belangrijke rol.
Ik heb zeker genoten van dit boek, dus blijft de vraag waarom ik het niet zondermeer iedereen aan zou raden. Hoe breed Selexyz het ook presenteert, ik vind het een boek voor de liefhebber. Vond je Eggers eerdere publicatie Zeitoun fantastisch, dan kun je A Hologram For The King ongetwijfeld ook waarderen. Ben je meer van de actie en/of fantasy, dan zou ik het boek laten voor wat het was. Hoe enthousiast het ook gepromoot wordt.

The Future of Us

Wat zou er gebeurd zijn als ik toen en toen een andere beslissing had genomen? Dat is een vraag die iedereen zichzelf weleens stelt. Was het dan evengoed zo gegaan als nu, omdat het lot niet te ontlopen is, of had het leven een totaal andere wending genomen? Emma krijgt in het boek The Future of Us de kans om dit uit te vinden. Het is 1996 en Emma krijgt van haar buurjongen Josh een cd-rom van AOL waarmee ze contact kan maken met internet. Op een niet nader verklaarde manier maakt ze contact met de toekomst en ontdekt ze haar volwassen evenbeeld op Facebook. Tot haar grote afschuw ziet ze dat ze niet gelukkig is in de toekomst. Dit in tegenstelling tot Josh, die met het populairste meisje van de school blijkt te zijn getrouwd. Door bepaalde beslissingen anders te nemen dan ze van plan was, begint Emma haar toekomst te manipuleren. Ze hoopt op deze manier gelukkiger te kunnen worden. Het raakt echter ook Josh en wordt allemaal nog ingewikkelder als heden en toekomst door elkaar gaan lopen. De uitkomst lijkt onvermijdelijk en blijkt dat ook te zijn, maar is daarmee niet teleurstellend. Jay Asher en Carolyn Mackler hebben samen een heerlijk boek geschreven, dat een prominente plaats verdient in het Young Adult genre. Jammer vind ik wel dat ze de kans om een stukje maatschappijkritiek te leveren grotendeels laten liggen. Het onderwerp leende zich daar prima voor en het had niet misplaatst geweest. Neemt niet weg dat het zondermeer een fijn boek is dat ik na de laatste pagina met een goed gevoel weglegde.

THREATS

THREATS is de eerste roman van Amelia Gray, een auteur bij velen al bekend van haar korte verhalen. Niet bij mij, toen ik THREATS bij Sky Light Books in Los Angeles zag liggen was dit mijn eerste kennismaking met deze schrijfster. Wat me aantrok in dit boek, beoordeeld op de achterflap, was het absurdistische en mysterieuze dat er van het verhaal uitging. Dit bleek een understatement. THREATS is een bijzonder en tegelijkertijd heel vreemd boek, niet in de laatste plaats door de voortreffelijke vertelstijl van Gray. Het vertelt over David, die op een onbekende manier zijn vrouw Franny is verloren. Er komen mensen over de vloer bij David die hier meer van willen weten en die opgeslokt worden in de absurde wereld van David. Dit boek geeft een onbestemd gevoel, maar trekt je tegelijkertijd constant het verhaal in. Het is een boek dat je in één ruk uit wilt lezen omdat het je niet los laat. Heel indrukwekkend, deze eerste roman van Amelia Gray. Dat er nog maar veel van dit soort hoogstandjes mogen volgen.



"Try to kiss me—see what happens to your lips!" In a video by Angeline Gragasin and Susan Yi, Amelia Gray reads from her forthcoming Threats while riding on a moped in L.A. (afkomstig van bookforum.com)

Dear American Airlines

Als de 53-jarige Bennie Ford onderweg naar de bruiloft van zijn dochter strandt op Chicago O'Hare begint hij uit frustratie een brief te schrijven aan de luchtvaartmaatschappij. In eerste instantie wil hij uitleggen waarom hij zijn geld terug wil, maar gaandeweg verandert de brief in een lang relaas waarin hij terugkijkt op niet alleen zijn eigen leven, maar ook op dat van zijn ouders. Het is een treurig leven geweest, met veel pech en verkeerde keuzes. Zo blijkt Bennie al geen contact meer te hebben met zijn dochter sinds zij nog een baby was. Ook zijn ouders hebben het niet gemakkelijk gehad. Met name zijn geesteszieke moeder zorgde voor veel problemen. Haar rare uitspattingen zorgen voor de meest bizarre verhalen, en laten je beter begrijpen waar Bennie vandaan komt. Dear American Airlines van auteur Jonathan Miles is een lange, tragische brief van een man die terugkijkt op zijn leven en uiteindelijk berusting vindt in hoe alles gelopen is. Ik kan niet zeggen dat ik het een bijzonder geestig boek vond, iets wat de achterflap belooft. De tragiek overheerste daarvoor voor mij te sterk. Toch kan ik de relativering erin wel waarderen en ebt het treurige gevoel dat ik gaandeweg had naar het einde toe langzaam weg. Het is het leven zoals het kan gaan, met alle beperkingen en nutteloze dingen die daarbij moeten horen. Het enige echt storende aan Dear American Airlines vond ik de indeling: door de keuze om het verhaal in de vorm van een brief te vertellen was er geen hoofdstukverdeling. Als je iedere keer een paar pagina's wilt lezen is het lastig om goed in het verhaal te blijven. Buiten dat vond ik het zondermeer een vermakelijk boek.

Het Beste van 2011: Boeken

Wanneer ik een blik in de boekenkast werp en kijk naar wat ik het afgelopen jaar heb gelezen, moet ik tot de conclusie komen dat ik ook dit jaar weer meer gekocht/gekregen heb dan dat ik heb kunnen lezen. Wat dat betreft ga ik een fijn jaar tegemoet, waarin er nog een flink aantal potentieel interessante en mooie boeken op de rol staan. Als ik naar 2011 kijk dan heb ik met name genoten van non-fictie, van prachtig vorm gegeven boeken en van graphic novels. De 'reguliere' fictie is een beetje langs me heen gegaan, of is op de stapel blijven liggen. Zo is één van mijn goede voornemens van 2012 om het bejubelde boek Freedom van Jonathan Franzen eindelijk te lezen, want verder dan een korte poging daartoe ben ik dit jaar niet gekomen. Al met al heeft het een bijzondere top tien boeken opgeleverd, die dus absoluut niet representatief is voor wat er verschenen is het afgelopen jaar, maar wel een mooi rijtje boeken bevat waar ik bijzonder van genoten heb.

1. The Hidden Brain


In dit boek gaat auteur Shankar Vedantam op zoek naar hoe ons onderbewuste ons handelen en denken beïnvloedt, zonder dat we dat we ons hier echt van bewust zijn. Vedantam beschrijft wetenschappelijke onderzoeken naar onder andere ons stemgedrag, opvoeding en vooroordelen. Echt indruk maakten de hoofdstukken over 9/11: hij begint met te beschrijven hoe mensen in een crisissituatie handelen en pakt in een volgend hoofdstuk de andere kant van dat spectrum bij de kop: hoe wordt iemand een zelfmoordterrorist. Heel interessant en bijzonder leesbaar geschreven en daarmee mijn topboek van 2011.

2. Stumbling on Happiness


Iedereen lijkt op zoek te zijn naar geluk, maar wat is geluk nou eigenlijk en hoe weten we wat ons echt gelukkig maakt? Dit zijn vragen die Harvard onderzoeker en psycholoog Daniel Gilbert probeert te beantwoorden aan de hand van talloze onderzoeken over dit onderwerp. Verrassend, interessant en vooral ook heel amusant.

3. The New York Times: 36 Hours


Soms zijn er boeken die ik zo mooi vind dat ik ze het liefst zelf gemaakt zou hebben. The New York Times: 36 Hours is zo'n boek. In dit lijvige, prachtig vormgegeven boek vinden we 150 mogelijke weekenduitjes beschreven, gerangschikt per staat. Ook voor de doorgewinterde reizigers een fantastisch leuk boek, omdat er niet gestreefd is naar volledigheid, maar vooral naar originaliteit. Een heerlijk boek om uren in rond te struinen.

4. The Art of McSweeney's


Nog zo'n prachtig vormgegeven boek, één zoals we van McSweeney's mogen verwachten. In The Art of McSweeney's vinden we niet alleen verzameld de mooie en origenele uitgaves die ze de afgelopen jaren gedaan hebben. We vinden ook het verhaal achter McSweeney's, met onder andere het prachtige verhaal over de naamgever van deze uitgever. Dit boek hoort zondermeer bij iedere McSweeney's fan in de kast.

5. ECHO


Terry Moore was degene die me voor het eerst echt liet kennis maken met de graphic novel. Zijn Strangers in Paradise reeks heb ik verslonden en ik wacht nog steeds op de verfilming ervan. Minstens even filmisch is de complete editie van ECHO, het maar liefst 590 pagina's tellende verhaal over Julie, een mysterieuze ontploffing boven de woestijn en een ontdekking die de wereld kan verwoesten. Spannend, vol humor en boeiend van begin tot eind.

6. An Elegy for Amelia Johnson


Op de een of andere manier lijkt het graphic novel genre zich goed te lenen voor grote onderwerpen. In An Elegy for Amelia Johnson vertelt Andrew Rostan het verhaal van de dertigjarige Amelia in haar laatste dagen voordat ze overlijdt aan borstkanker. Ze stuurt twee van haar beste vrienden, een schrijfster en een documentairemaker, samen op pad om mensen uit haar verleden te bezoeken en te filmen. Een aangrijpend mooi boek, al ligt het er soms een beetje dik bovenop. Het is volgens mij onmogelijk om dit boek uit te lezen zonder brok in je keel.

7. Page One: Inside The New York Times


Onder redactie van David Folkenflik verscheen de essay bundel Page One: Inside The New York Times, over de toekomst van de journalistiek. Het volgt op de gelijknamige documentaire die Andrew Rossi maakte. Zonder al te sentimenteel of elitair te worden over print, kijkt men in deze bundel zowel achterom als vooruit in het medialandschap. Een must-read voor iedereen die geïnteresseerd is in nieuws en journalistiek.

8. Poke the Box


Poke the Box is zeker niet het beste boek dat auteur Seth Godin ooit schreef, maar hij geeft me ook hiermee weer energie en inspiratie, iets wat zijn plek in deze top tien meer dan rechtvaardigt. Godin lijkt het in dit boek van de daken te willen schreeuwen: ga wat doen!! Eens in de zoveel tijd moet ik dat echt even horen, en alleen al even naar het boek kijken volstaat dan al.

9. The Impostor's Daughter


Het boek The Imposter's Daughter van Laurie Sandell draait om één groot geheim: om wie of wat haar vader nou echt is. Als Laurie opgroeit komt ze erachter dat niet alles wat haar vader vertelt de waarheid is, en ze maakt het haar missie om erachter te komen wat er nu wel en niet waar is aan de verhalen die hij vertelt over zijn verleden. Dat Lauries familie daar niet altijd even gelukkig mee is weerhoudt haar er niet van te blijven spitten. Als uiteindelijk de waarheid meer en meer boven tafel komt, is de focus van het boek al lang verschoven richting Laurie zelf. Dit is maar goed ook, anders had het nog een behoorlijke anticlimax kunnen opleveren. Een heerlijk boek, mooi getekend en op zijn minst intrigerend.

10. The Sigh


Op de valreep krijgt dit bijzondere, kleine boekje van Marjane Satrapi een plek in mijn top tien, voornamelijk door de orginaliteit. De schrijfster van het wereldberoemde Persepolis maakte met The Sigh een sprookje met een origineel verhaal en illustreerde dit prachtig in de stijl die we kennen uit eerder werk. Daar bovenop is het ook nog eens prachtig vorm gegeven.