Lean In

Women, work and the will to lead: dat is waar Sheryl Sandberg zich sterk voor maakt in haar boek Lean In. Sheryl Sandberg is de zeer succesvolle COO van Facebook. In de loop van haar carrière merkte ze geregeld dat er wat betreft vrouwen, leiderschap en werkelijke gelijkheid op de werkvloer nog een lange weg te gaan is. Had ze nog gestudeerd in de veronderstelling dat emancipatie een overbodig goed was geworden, eenmaal in het bedrijfsleven zag ze dat er nog heel wat te doen valt. In haar boek Lean In gaat ze daarom niet alleen in op de verschillen tussen mannen en vrouwen en waar zich dit in uit, maar roept ze ook actief op tot aanpassingen en veranderingen. Persoonlijk vond ik de eerste paar hoofdstukken het interessantst. Hier beschrijft Sandberg hoe vrouwen zich gedragen in het bedrijfsleven, waar hierin de verschillen zitten met hun mannelijke collega\'s en wat hiervan de consequenties kunnen zijn. Ook laat ze zien aan de hand van onderzoeken hoe er nog steeds anders gereageerd wordt op vrouwen dan op mannen, puur op basis van verwachtingen. Verderop in het boek begint Sandberg een beetje in herhaling te vallen. Als Sandberg door blijft gaan over traditionele verhoudingen tussen man en vrouw gezien vanuit de gezinssituatie, haak ik een beetje af. Ik snap dat voor veel vrouwen het moederschap een belangrijke rol speelt in de loop van hun carrière, maar ik vind het boeiender wat er binnen de werkmuren afspeelt dan hoe mensen hun privéleven hierin een plaats geven. Al met al bij vlagen een heel interessant boek met een grote ambitie: Sandberg wil via dit boek en via gerelateerde webpagina\'s, o.a. op Facebook, een community vormen speciaal voor vrouwen in het bedrijfsleven. Uit nieuwsgierigheid zal ik een kijkje nemen, maar ik denk dat het daarbij blijft.

Poke The Box

Tijdens het lezen van een boek van Seth Godin krijg ik altijd zin om iets te gaan doen. Hij weet me op de een of andere manier altijd wel te raken en energie te geven. Terwijl zijn boodschap over het algemeen helemaal niet zo ingewikkeld of baanbrekend is. In zijn laatste boek Poke The Box is zijn boodschap simpel en kort: START! Het is ook niet eens zozeer een boek, het is meer een manifest. Godin wil iedereen ertoe bewegen om meer initiatief te tonen, om niet te wachten op goedkeuring wanneer je dat ene briljante plan hebt, en gewoon te starten. Hij doet dit in de ultrakorte hoofdstukjes waar zijn teksten om bekend staan en door je als lezer constant direct aan te spreken. Ik merk dat het me scherp houdt en energie geeft tijdens het lezen, maar na verloop van tijd krijg ik wel het gevoel dat de schrijver in mijn oor staat te tetteren zonder dat hij van ophouden weet. Bij eerdere boeken van Seth Godin had ik hier overigens meer last van, Poke The Box was daar te kort voor. In krap anderhalf uur was ik al door het 84 pagina's tellende werkje heen en had ik zin om, inderdaad, ergens mee te starten. Wist ik nou alleen maar waarmee.. In onderstaand filmpje legt Seth Godin zelf uit wat zijn gedachtes zijn achter Poke The Box

Linchpin

Linchpin is het meest recente boek van Seth Godin, de auteur van onder andere Purple Cow, The Dip en Tribes. In Linchpin legt Godin uit hoe we onszelf onmisbaar kunnen maken binnen een organisatie. Nog steeds is het in veel bedrijven zo dat de werkzaamheden gestructureerd worden als ware het lopende band werk. Hierdoor kan iedereen elke baan uitvoeren op dezelfde manier, iets wat een hoge mate van continuïteit, maar ook voorspelbaarheid met zich meebrengt. De wereld is echter ingrijpend veranderd in de afgelopen honderd jaar, evenals het bedrijfsleven. Meer en meer steken begrippen als authenticiteit de kop op. Godin houdt een gepassioneerd pleidooi voor het omarmen hiervan, van datgene wat je bijzonder maakt. Hij beschrijft de meerwaarde van het geven, van het tonen van originaliteit, ook of misschien wel juist als daar niet om gevraagd wordt. Wordt een kunstenaar, in welk opzicht dan ook luidt zijn devies. Linchpin is hierdoor een enorm optimistisch en inspirerend boek geworden. Zeker als het je niet helemaal lukt om je aan te passen aan de stroperige en politiek ingewikkelde omgeving waarin je werkt is Linchpin een heerlijk boek. Het stimuleert je om je creativiteit en zelfs je anders-zijn te gebruiken, zelfs als dit betekent dat een aantal mensen je wellicht raar zal vinden. Het zal je uiteindelijk daar brengen waar je wilt zijn, op een plek waar je meerwaarde gewaardeerd zal worden en zich uit zal betalen. De schrijfstijl van Linchpin is wel even wennen. De hoofdstukken zijn nogal fragmentarisch en springen soms van de hak op de tak. Dit is even wennen, maar houdt het leestempo wel lekker hoog. Luister hier wat auteur Seth Godin zelf te zeggen heeft over zijn boek:

50 succesmodellen

'Als je twijfelt of dit boek iets voor jou is, dan is het zeker iets voor jou'. Met deze uitspraak op de buitenkant van 50 succesmodellen liet ik mij overhalen het te kopen. Niet dat ik me werkelijk afvroeg of dit boek iets voor mij zou zijn. Ik ben dol op modellen dus zeker op een boek volledig gevuld met modellen. Nee, wat ik mij afvroeg was of het heb-gehalte van dit boek niet vele malen hoger lag dan de leesbaarheid. Voor een bladerboekje vond ik hem toch wat aan de dure kant. Maar goed, de aantrekkingskracht van dit hebbe-boekje bleek te groot om hem te laten liggen en dan is de aankoop per definitie een goede beslissing. 50 succesmodellen oogt als een klein moleskine notitieboekje, inclusief een lintje dat fungeert als bladwijzer. Het bevat veelal modellen uit de moderne managementliteratuur, kort toegelicht met simpele voorbeelden. Het leuke aan modellen vind ik dat ze je het gevoel geven dat de meest complexe vraagstukken terug te brengen zijn naar overzichtelijke en beinvloedbare situaties. Het vraagt echter wel om iets meer uitleg en diepgang om een model te snappen en goed toe te kunnen passen dan de paar zinnen die er hier aan besteed worden. Simpel vind ik prima, maar hier is simpel tot een kunst verheven. Het openbarende aha-moment dat de meeste modellen zo intrigerend maakt blijft hierdoor voor mij achterwege. Zo is 50 succesmodellen uiteindelijk dus meer een naslagwerkje voor mensen die de stof al ergens in hun hoofd hebben zitten, dan een werkelijke toevoeging aan de managementliteratuur. Het had van mij abstracter gemogen en met wat meer diepgang, maar verder blijft het een geweldig leuk boekje. Het zal het ongetwijfeld goed doen als welkoms-, afscheids- of promotiecadeautje in menig bedrijf.

The Wal-Mart Effect

Ruim veertig jaar geleden startte Sam Walton een winkel met een simpel principe: elke dag lage prijzen. Bied de mensen alledaagse producten voor de laagst mogelijke prijs, elke dag, jaar in jaar uit. Het bleek een gouden concept: Wal-Mart is uitgegroeid tot de grootste private werkgever ter wereld met ruim 2 miljoen werknemers in 4200 winkels. Charles Fishman onderzoekt in The Wal-Mart Effect hoe het bedrijf in elkaar steekt en wat het effect is op de Amerikaanse samenleving. Ondanks het feit dat een groot deel van de Amerikaanse bevolking negatief staat tegenover Wal-Mart, behalen de winkels marktaandelen tussen de 15 en 30%, afhankelijk van de plaats. Meer dan 95% van de bevolking komt minimaal eens per jaar bij Wal-Mart. De aantrekkingskracht van de lage prijzen is enorm, maar de gevolgen ervan zijn dat ook. Fishman bekijkt met moeizaam bij elkaar gesprokkelde informatie, Wal-Mart zelf laat weinig los, wat het effect op een gemeenschap is als er een Wal-Mart geopend wordt. De afgelopen jaren opent Wal-Mart per week 5 nieuwe winkels in Amerika. Wat betekent dit voor de werkgelegenheid? Hoe houden concurrerende bedrijven het hoofd boven water wanneer er een superstore van 20.000 vierkante meter naast hun winkel geopend wordt? Ook het effect op leveranciers wordt bekeken. Door steeds lagere prijzen te eisen gaan heel wat bedrijven hun fabrieken naar lagelonenlanden verplaatsen, of halen ze het niet. De verleiding van zaken doen met Wal-Mart is groot, maar betekent vaak het einde van een bedrijf op de langere termijn. De bijna ongrijpbare grootte geeft Wal-Mart naast een sterke machtspositie, een aanzienlijke invloed op de Amerikaanse werkgelegenheid, economie en bijvoorbeeld ook op het milieu. Zoals Wal-Mart hier bewust of onbewust een verwoestende rol in heeft gespeeld, zo kan het bedrijf ook verantwoordelijkheid pakken en hier een positieve rol in spelen. Hulp bieden na orkaan Katrina, daar waar de overheid het niet waar kon maken, is een stap in de goede richting, maar het kan structureler. The Wal-Mart Effect is een geweldig interessant boek voor mensen die affiniteit met de branche hebben. Het bevat veel details en cijfers die des te interessanter zijn als je (Nederlands) vergelijkingsmateriaal hebt. Uitermate boeiend voor de liefhebber, een must-read voor elke retail-student.

Hier sta ik bij een Wal-Mart in Austin, TX

De creatiespiraal

Met De creatiespiraal belooft schrijver en ontdekker Marinus Knoope een natuurlijke weg te tonen van wens naar werkelijkheid. Ambitieus, zeker als ik zie dat de schrijver als invloeden onder andere Hesse, Freud en Mandela noemt. Niet de minsten, er wordt met De creatiespiraal duidelijk hoog in gezet. Voordat ik voorbij de inleiding ben, roept het bij mij dus al weerstand op. Ik geloof niet in simpele waarheden, zeker niet wanneer ze hoogdravend gepresenteerd worden. De stijl van het boek helpt niet mee: de zinnen zijn erg staccato, de vele witregels leiden erg af evenals de keuze om elke pagina met een vergrote hoofdletter te laten beginnen. Het boek voelt alsof de schrijver tegenover me zit en direct tegen me spreekt zonder dat ik de kans krijg weerwoord te geven. Dit gezegd hebbende, ik blijf toch lezen omdat het naarmate het boek vordert inhoudelijk steeds interessanter wordt. Knoope beschrijft het proces dat je doorloopt wanneer je iets dat je graag wilt gaat realiseren. Nauwgezet geeft hij aan hoeveel invloed je hierop hebt en hoe je dit proces stap voor stap vorm geeft. Het idee dat een positieve benadering een positieve invloed op de gang van zaken heeft is op zich natuurlijk niet nieuw, maar Knoope werkt dit heel precies uit en heeft hier duidelijk diep over nagedacht. Het gaat verder dan een enkele aha-ervaring. Knoope volgt iedere gedachtengang die je als lezer zou kunnen hebben over dit onderwerp, weerlegt deze, of brengt hier diepgang in aan. De over de top metaforen neem ik op de koop toe. Ik ga als een speer door dit boek en als ik het na de laatste pagina wegleg moet ik toegeven: De creatiespiraal heeft me absoluut geinspireerd, wie had dat gedacht. En mijn kritiekpunten? Gezien het feit dat ik de 22e(!) druk in handen had, denk ik niet dat Marinus Knoope daar wakker van zal liggen.


De creatiespiraal, ontdekt door Marinus Knoope.

The Power of a Positive No

"Save the deal, save the relationship and still say no", dat is iets wat we allemaal op zijn tijd wel zouden willen. Niet alleen om zelf te doen, maar ook om tegenover je te hebben. Ik sprak vanochtend met een vriendin over hoe lastig het kan zijn als mensen in je directe omgeving niet precies zeggen wat ze willen of denken. Misschien om je te sparen, misschien omdat ze niet durven of misschien omdat ze dat zo gewend zijn. Uiteindelijk is het vooral onhandig als je uit iemands toon of reactie op moet maken of diegene iets wel of juist niet wil. Het herinnerde mij aan The Power of a Positive No van William Ury. Dit boek staat alweer een tijdje bij ons in de kast en gaat in op dit probleem. In negen hoofdstukken legt hij stapsgewijs uit hoe je met situaties omgaat waarin je 'nee' wilt zeggen, maar waarin dit niet lijkt te lukken. Vlot geschreven en met leuke voorbeelden geeft Ury je voor even het gevoel dat het allemaal eigenlijk heel simpel en overzichtelijk is. Het is goed mogelijk om met een natte vinger door dit boek te gaan, want de auteur herhaalt zichzelf wel behoorlijk vaak. De kern is echter interessant en ik heb er zeker wat van meegenomen.

Motivating the "what's in it for me" workforce

Al jaren heb ik een zwak voor managementboeken. Stiekem blijf ik hopen op de grootse inzichten die mij op menig achterflap beloofd worden. Uiteindelijk blijft het over het algemeen bij een klein aantal aha-momenten. Wat geen ramp is, want gemiddeld 200 pagina's aan nieuwe inzichten in je werkwijze opnemen, daar heeft een beetje manager helemaal geen tijd voor.
Motivating the "what's in it for me" workforce is hier geen uitzondering op. Cam Marston gaat in dit boek in op de complexiteit van het leidinggeven aan verschillende generaties. De jongste generatie, geboren na 1980 en ook wel de millennials genoemd, zou om een rigoreus andere aanpak vragen op de werkvloer dan de generaties ervoor. Marston benoemt de meest opvallende verschillen tussen babyboomers, x-ers en millennials. Soms erg herkenbaar en soms wat minder. Om deze verschillen te illustreren interviewt hij een aantal mensen die volgens hem kenmerkend zijn voor de verschillende generaties. Hij sluit af met een heuse test, zodat je kunt kijken of je zelf de generaties van elkaar kunt onderscheiden. Een leuk en makkelijk leesbaar boek, al heeft Marston wel heel veel woorden nodig om zijn punt te maken. Uiteindelijk is de kern makkelijk samen te vatten op één a4-tje en dat is goed, daar houden managers van.

Meer over millennials op de werkvloer in het volgende filmpje: