Pink's Hotdogs

Het zijn Amerika's beroemdste hotdogs, en daarmee misschien wel meteen ook de beroemdste hotdogs in de wereld: Pink's hotdogs, sinds 1939 al te koop vlakbij de hoek van Melrose en La Brea in Los Angeles. Pink's wordt genoemd in reisgidsen als de plek om een keer te snacken en tegelijkertijd als een gelegenheid om celebrities te spotten. Pink's is namelijk niet alleen de beste in hun soort, het is ook nog eens de plaats om gezien en gefotografeerd te worden. We waren er in de loop van de jaren al verschillende keren langs gelopen danwel gereden, maar de ellenlange wachttijd, de keerzijde van het succes, deed ons keer op keer besluiten deze belevenis uit te stellen. Des te blijer waren we dus toen we dit jaar langsliepen en de rij, ons inziens, binnen de perken was. Het ging deze keer dan echt gebeuren: we gingen een hotdog eten bij Pink's. Ik koos de wat mij de meest authentieke hotdog leek: de chilidog. Die naam had ik zo vaak gehoord in series, films etc. dat me dat een logische keuze leek. Als ik iets dieper had nagedacht had ik kunnen bedenken wat dit in zou houden. Ik kreeg namelijk een enorme hotdog met een nog grotere berg chili, oftewel bonensmurrie, er bovenop. Gelukkig had ik niet voor de cheese-variant gekozen, deze kon voorzien in ontbijt, lunch en avondeten ineen. De eerste vijf minuten was ik bezig met het eten van mijn chili, want om het geheel in één keer in mijn mond te proppen had een beschamende bende opgeleverd die ik mijn omgeving en mezelf niet aan wilde doen. Eerst de bonen dus en daarna eindelijk de hotdog, daar waar we voor gekomen waren. Hij was zeker lekker en in zijn soort zelfs erg goed, maar uiteindelijk was het toch niet echt meer dan een hotdog. De belevenis was natuurlijk wel de moeite waard, en ondanks dat we er geen beroemdheden gespot hebben, kan hij toch van het lijstje. Wij hebben een hotdog gegeten bij Pink's, check.

Januari 2010: de rij liep slingerend naar achteren over de parkeerplaats en de wachttijd was minimaal 1 1/2 uur



Maart 2012: daar staan we dan eindelijk, in de rij bij Pink's



Dit zijn ze dan, Pink's hotdogs!



En nu zien hoe ik dit een beetje beschaafd naar binnen krijg...

The Counter

In het land van de hamburger worden ook door ons natuurlijk op zijn tijd burgers gegeten, daar kun je toch niet helemaal omheen. De kunst hierbij is om een echt goede hamburger te vinden. We zijn wellicht geneigd om Mc Donalds als standaard te nemen voor de Amerikaanse hamburger, maar dan doen we onszelf en de hamburger toch wel erg te kort. Ik ben de laatste om heel snobberig Mc Donalds naar beneden te gaan halen, maar voor een echte volwaardige hamburger moet je daar toch beslist niet zijn. Toen wij in Chicago waren kregen we de tip naar The Counter te gaan in de wijk Lincoln Park. Bij The Counter verkopen ze niet alleen fantastische hamburgers, je bepaalt ook nog eens zelf wat je verder op je broodje wilt hebben. Sterker nog: je bepaalt ook nog eens zelf op wat voor soort broodje je je burger wilt hebben, van welk vlees de burger gemaakt moet zijn, welke saus je erover wilt, etc. etc. Heerlijk, want wie vindt die te droge zachte broodjes en laffe plakjes augurk nou echt lekker? Ik denk bijna niemand. Het enige lastige bij The Counter is dat het wat oefening en ervaring kost om een echt optimale combinatie samen te stellen. Het zijn wel heel veel keuzes, en je kunt natuurlijk onbedoeld ook ranzige combinaties maken. Een hamburger van The Counter is niet goedkoop, voor dat bedrag kun je wel een aantal keren naar Mc Donalds, maar ik vond het zondermeer de lekkerste hamburger die ik ooit gegeten heb. Overigens zien we dit principe in Nederland inmiddels ook langzaam de kop opsteken, zij het dan in afgeslankte vorm (minder keuzes). Of het bestaansrecht zal hebben in Nederland vraag ik me af, zeker gezien de prijzen. We gaan het zien.

FreshBerry

Terwijl in Nederland het yoghurtijs nog geen erg hoge vlucht lijkt te nemen, kom je in Amerika inmiddels op elke straathoek wel een Frozen Yogurt Cafe tegen. Ik ben er wel fan van, maar concurrentie maakt ook kritisch. Werd ik nog helemaal gelukkig toen ik voor het eerst bij een Pinkberry was, inmiddels is er wel meer voor nodig om indruk op me te maken. Een exacte kopie van Pinkberry doet dat in ieder geval niet, en dat is eigenlijk precies wat FreshBerry is. De keuze in ijs is nagenoeg gelijk, evenals de toppings en, helaas, ook de prijs. Voor een bakje FreshBerry zoals hierboven afgebeeld betaal je niet minder dan 6 dollar. Ik was zoals gezegd niet heel erg onder de indruk, al was het zeker wel lekker. De Frozen Yogurt Cafes zullen erg goed hun best moeten gaan doen, want niemand neemt meer genoegen met gewoon 'lekker'. We gaan nu actief op zoek naar superlekker, origineel en betaalbaar. Voor tips hou ik me aanbevolen.

Johnny Rockets

Als we in Amerika zijn slaan we de echte fastfood meestal over. McDonalds en soortgelijke ketens zijn immers overal hetzelfde en voegen weinig toe aan de vakantie-ervaring. Leuker is het om naar restaurants te gaan die we hier niet hebben, al is het niet de bedoeling om elke dag duur en chique te dineren. Laat Amerika nou een heel scala aan eetgelegenheden hebben die te plaatsen is tussen de fastfoodketens en de restaurants zoals we ze hier kennen. Johnny Rockets is zo'n restaurant. Er staan burgers in allerlei vormen op de kaart evenals andere broodjes en frietvarianten, maar je wordt wel aan tafel bediend. De sfeer van Johnny Rockets is die van ouderwets Amerika, zoals we het kennen uit de serie Happy Days. Het interieur bestaat uit rode bankjes en witte tafels met op iedere tafel een mini-jukebox. De bediening draagt witte schorten en ouderwetse witte petjes. Als je geluk hebt dan kom je op een moment dat de voltallige crew midden in het restaurant een jaren '50 liedje plus dansje opvoert, maar dit heb ik pas twee keer gezien en alleen in Los Angeles. Het eten is weliswaar wat duurder dan bij de McDonalds, maar er zit dan ook aanzienlijk meer smaak aan. De milkshakes zijn echt briljant, en al bijna een maaltijd op zichzelf. Natuurlijk moest ik de beroemde cheesefries ook een keer proberen, maar die had ik na een paar zeer vette happen wel gezien. Een hele nieuwe ervaring was dit jaar de zogenaamde Fanta Float: bollen vanilleijs in Fantalimonade. Het ziet er net zo onsmakelijk uit als het klinkt, maar het was op zich best lekker. Het vulde echter ook weer enorm. Toen ik halverwege was kwam de serveerster de Fanta nog eens bijvullen, wat het aangezicht van het drankje niet beter maakte, maar wat de verhouding ijs-Fanta wel enigszins in balans bracht. Het bleef natuurlijk zoete bende, en ik heb de bodem van het glas niet gehaald. De bediening is over het algemeen prima, al bevestigen uitzonderingen natuurlijk weer de regel. In Union Station in Washington wilden we om 3 minuten over half 11 ontbijten, maar kregen dit niet voor elkaar omdat ze om half 11 stopten met ontbijt serveren. De resolute toon waarop dit medegedeeld werd deed ons besluiten deze locatie van de retaurantketen niet meer aan te doen. Maar toch, al doen de foto's hieronder wellicht anders vermoeden, voor ons geen vakantie zonder een bezoekje aan Johnny Rockets.

De Fanta Float, Georgetown, Washington DC, september 2010



Mini chili hotdogs, Georgetown, Washington DC, september 2010



Cheesefries, Hollywood, maart 2007



Een goed gevulde hotdog, Hollywood, december 2009

Pinkberry

Dacht ik het lekkerste yoghurtijs denkbaar jaren geleden al geproefd te hebben, vandaag heb ik kennis gemaakt met Pinkberry. Yoghurtijs zo mild van smaak, net iets steviger dan softijs en met bijna elke denkbare topping. Deze toppings variëren van vers fruit tot chocolade, van kokossnippers tot sprinkels. Dit mag van mij direct het inmiddels overgewaardeerde en te dure Australian bij ons komen vervangen. Amsterdam: ik zie kansen.