Diana F+ Experiment

Hoe meer camera's ik bij me draag, hoe meer ruimte dit me geeft om te experimenteren. Zo had ik afgelopen vakantie (maart) de Holga bij me voor de dromerige 120mm foto's, wat mij de mogelijkheid gaf om de Diana F+ anders in te zetten. Nu kun je experimenteren met filmformaat, met lens en met film, of je kunt het allemaal tegelijk doen.. Of dit laatste nu een goed idee was valt nog te bezien, maar ik ging er wel voor. Mijn Diana F+ kreeg voor het eerst sinds een jaar zijn 35mm back weer eens opgeklikt. Ik combineerde dit met mijn nieuwe Diana+ Premium Glazen Lens en met Lomography X-Pro Slide 200 film. Op zich allemaal geen onbekenden, maar met name met de glazen lens en de 35mm back had ik nog weinig gedaan, laat staan in deze samenstelling. Ik zal eerlijk zijn: het was geen doorslaand succes. Op zich vind ik de combinatie van de Lomography X-Pro Slide 200 film en de Diana F+ een heel gelukkige. Met andere camera's (zoals de LC-Wide) wil deze film nog weleens (te) blauw/groen uitvallen wat mij betreft. In de Diana F+ blijven de kleuren heel goed overeind. Het korrelige doet me denken aan de Lomography Peacock 110 film, maar dan minder extreem. Even wennen, maar zeker niet onaangenaam. De grootste teleurstelling zat hem in de glazen lens. Of liever gezegd: mijn kunsten met de glazen lens. Het is me bijzonder slecht gelukt om hetgeen ik voor me had goed in beeld te krijgen. Te hoog, te laag, of veel te weinig. Ik ben blijkbaar toch wel heel erg gewend geraakt aan het fotograferen met een groothoek, en de Diana+ Premium Glazen Lens heeft alles, behalve dat. Het is dus al duidelijk wat het volgende Diana F+ project wordt: gewoon weer op 120mm, op kleuren negatief en met de glazen lens. Eens kijken wat hij echt kan. Of eigenlijk dus: wat ik er echt mee kan. Wordt vervolgd.

Ik kreeg duidelijk minder in beeld dan ik verwacht had, en nam de foto ook nog eens te laag, New York, maart 2014



Of ik nam de foto te hoog, en ook hier kwam veel minder in beeld dan ik gedacht had, Boston, maart 2014



Over deze foto, genomen in de Krijtberg in Amsterdam, ben ik aanzienlijk meer te spreken. Hier zie ik de gelijkenis met de Lomography Peacock film heel sterk, Amsterdam, mei 2014



Eerlijk gezegd was dit misschien wel de foto waar ik het minst van verwacht had, en misschien juist daarom ben ik zo blij met dit resultaat. Nogmaals in de Krijtberg, Amsterdam, mei 2014

Kodak Ektachrome E200

Wat is het toch jammer dat er nog maar zo weinig diafilm wordt gemaakt. Fuji film is één van de weinige bedrijven die dit nog doet, al heeft ook dit bedrijf al behoorlijk wat varianten van zijn lijstje geschrapt. De rest is vrees ik slechts een kwestie van tijd. Kodak zat al eerder in zwaar weer en Kodak diafilm wordt dan ook al een behoorlijke tijd niet meer gemaakt. Dit maakt Kodak diafilm nog lastiger te krijgen dan Fuji diafilm en in het slechtste geval ook nog prijziger. Je bent aangewezen op platformen als Ebay, waar soms werkelijk woekerprijzen worden gevraagd voor film waarvan je niet eens weet of deze bijvoorbeeld wel fatsoenlijk gekoeld bewaard is geweest. Waar je ook op moet letten is dat Kodak soorten film heeft gemaakt die in chemicaliën ontwikkeld moeten worden die niet meer gemaakt worden, de zogenaamde Kodachrome varianten. Met deze rolletjes kun je dus echt niet zoveel meer, behalve ze als zwart/wit laten ontwikkelen geloof ik, maar daar koop je natuurlijk geen diafilm voor. Het blijft dus een risico, maar af en toe worden er toch nog steeds betaalbare Kodak diarolletjes aangeboden. Zo kocht ik drie prachtige Kodak Ektachrome E200 rolletjes, op goed geluk via Ebay. En prachtig zijn ze. Ektachrome staat voor blauwer dan blauw en knappe contrasten. Ik kan niet anders dan heel blij zijn met bijna elke foto op het rolletje. Waarbij ik wel een groot verschil zie tussen de foto's die ik nog in Amerika nam, en de foto's die ik vervolgens in Amsterdam nam op hetzelfde rolletje. De Amsterdamse foto's zijn veel groener dan de Amerikaanse, licht speelt hierbij denk ik de belangrijkste rol. Ik ben in ieder geval blij dat ik nog twee van deze rolletjes heb, die zeker samen met de LC-Wide voor spectaculair mooie foto's gaan zorgen.

Blauw, blauwer, blauwst: dit is waar ik zo van houd bij Ektachrome film, vooral als er wel iets van wolken zijn voor het contrast, Washington, maart 2014



Zonder enige twijfel mijn favoriete foto van dit rolletje: de rode deur springt er zo prachtig uit, afgemaakt met de prachtige plukkerige overgang van het wit naar het blauw in de lucht, Washington, maart 2014



Feller licht met minder blauw in de lucht maakt de foto duidelijk groener. Dit zie je terugkomen in de kleuren van dit gebouw, gefotografeerd in de tuinen van het Rijksmuseum, Amsterdam, april 2014



Deze foto van het Museumplein is op een vreemde manier zelfs overbelicht geraakt. Hierdoor lijkt het alsof het Rijksmuseum oplost in de lucht. Ik vind het een bijzonder beeld, maar vraag me wel af wat ik moet doen om dit te voorkomen. Misschien toch maar wat onderbelichten een volgende keer? Liever laat ik het licht, de dag, de omgeving en de film gewoon hun gang gaan. Maar dan zal ik moeten accepteren dat dit het resultaat kan zijn, Amsterdam, april 2014

Lincoln Memorial @lomografie

Op het einde van de National Mall bevindt zich het enorme Lincoln Memorial. Het is voor mij vooral bekend als achtergrond bij grote manifestaties. Het is daarmee niet alleen een imposant bouwwerk, maar ook een plek die een rol heeft gespeeld bij belangrijke momenten in de Amerikaanse geschiedenis. Denk aan de beelden van Martin Luther King die zijn beroemde speech maakte, waarbij het Lincoln Memorial een prachtig decor vormde. Behalve dat de trappen heel fotogeniek zijn, evenals het uitzicht richting het Washington Monument, is ook het enorme beeld van Lincoln een imposante verschijning. Iedereen moet er dan ook mee op de foto, dus als je zelf deze foto ook wilt dan moet je of een beetje brutaal zijn, of een hoop geduld hebben. Dit jaar troffen we het Lincoln Memorial op een bijzonder koude dag. Het bijzondere daaraan was dat er hier en daar nog wat sneeuw lag. Dit gaf zeker op diafilm een extra mooi effect. Maar eigenlijk kun je met dit gebouw niet misgaan, welke camera of film je ook gebruikt:

Vooraanblik van het Lincoln Memorial met de Holga 120N op Fuji Velvia 100F, maart 2014



De National Mall vanaf de trappen van het Lincoln Memorial met de Holga 120N op Fuji Velvia 100F, maart 2014



Blik tussen de pilaren met de LC-Wide op Fuji Velvia 50, maart 2014



Het Lincoln Memorial vanaf de zijkant met sneeuw op het grasveld met de LC-Wide op Fuji Velvia 50, maart 2014

Lomography Horizon Kompakt

De Horizon Kompakt is een camera die eigenlijk vanaf het begin van mijn kennismaking met Lomography al op mijn verlanglijstje staat. Het duurde echter tot afgelopen maart voordat hij bovenaan het lijstje kwam en we hem eindelijk, met behulp van een welverdiende pluim, aangeschaft hebben. De prijs is dan ook inderdaad één van de redenen waarom we er zo lang mee gewacht hadden: de Lomograhy Horizon Kompakt kost 249 euro, toch een hoop geld. Maar voor dat geld krijg je wel wat. De Lomography Horizon Kompakt is een beest van een camera. Hij is zwaar, lomp en lijkt onder alle omstandigheden te kunnen presteren. Wat deze camera zo bijzonder maakt is de bewegende lens. Bij het maken van de foto beweegt deze in hoog tempo van links naar rechts, waarmee hij een hoek van 120 graden pakt. Je beeld wordt op deze manier uiteraard vervormd, iets waar je aan moet wennen en van moet houden. Ik vind het prachtig. Ook de nacht-stand is zeer indrukwekkend. De lens beweegt dan in een trager tempo en pakt, zolang je de camera maar goed stil houdt, verbazingwekkend goed de omgeving op. Bewegende objecten zoals auto's geven hierbij een extra mooi effect. Mijn enige kanttekening bij deze camera is dat hij de neiging heeft tot overbelichten. Aangezien wij niet de kans hadden gehad om te testen voordat we naar Amerika gingen, werden we hier enigszins door verrast toen we de rolletjes ontwikkelden. Had ik het eerder geweten had ik wellicht voor tragere film gekozen. Al met al ben ik erg onder de indruk van deze camera en kan ik niet wachten om er nog meer mee te experimenteren.

Erg onder de indruk van één van de eerste probeersels met de Horizon Kompakt bij nacht, Manhattan NYC, maart 2014



Een duidelijk voorbeeld van het overbelichten van deze camera. Een rolletje van 400 iso had prima moeten kunnen onder deze omstandigheden. Het effect vind ik evengoed wel erg mooi, National Mall Washington, maart 2014



Op deze foto komt de 120 graden hoek mooi tot zijn recht in de vertekening van de trappen, Lincoln Memorial Washington, maart 2014



Eén van de eerste foto's die ik maakte met de Horizon Kompakt, genomen op de nachtstand 's ochtends vroeg op het Leidseplein. Hoe het effect van wazig naar haarscherp is ontstaan is me een raadsel, iets wat deze foto één van mijn favoriete tot nu toe met deze camera maakt, Amsterdam, maart 2014