Ice Breakers

De tijd dat alles in Amerika anders was, ligt al een beste tijd achter ons. Overal is Coca-Cola, overal is Mc Donalds en tegenwoordig is ook overal een Starbucks. Toch blijft het leuk dat er nog steeds net even andere merken zijn, andere smaken, en andere verpakkingen. Al is het maar vanwege het vakantiegevoel, dat je door zo'n afwijkend pakje kauwgom mee naar huis te nemen, toch net even wat langer vasthoudt. Op zoek naar simpele pepermuntjes liepen wij in Amerika een aantal jaren geleden aan tegen Ice Breakers. We vonden ze lekker en handzaam, dus namen we een stapeltje doosjes mee naar huis. Een volgende vakantie zagen we dat er nog veel meer smaken waren. We kwamen niet alleen Mints varianten tegen, maar ook de zurige (de naam zegt het al) Sours in een aantal smaken. Het werd een uitdaging om alle smaken te vinden en natuurlijk te proeven, iets wat tot nu toe tot veertien varianten heeft geleid. Ik heb nergens op internet een totaal overzicht kunnen vinden, maar heb wel gezien dat er dit jaar twee nieuwe zijn uitgekomen: de Duo's. Uiteraard zijn ze niet allemaal even geslaagd, maar een echt vieze hebben we pas één keer getroffen: dit was de Iced Tea Lemon. Ik heb hem overigens daarna ook nergens meer gezien. Een goede tweede plaats wat betreft ranzige smaken vond ik de Ice Cubes (kauwgom) Kiwi variant die we dit jaar in Page kochten bij Wal Mart. Veel te zoet en veel te muf: na tien keer kauwen echt rijp voor de vuilnisbak. Onze nieuwste aanwinst is de Cinnamon Mints variant. Of ik hem lekker vind weet ik nog steeds niet, maar bijzonder is hij zeker. Ik kijk uit naar september, als we op onze volgende Amerika trip hopelijk weer een nieuwe, vreemde smaak tegen gaan komen.

Reese's Peanut Butter Cups

Als ik iets heel erg lekker vind dan kan ik er lange tijd trouw aan zijn. Zo heb ik het ruim een jaar volgehouden om praktisch elke dag een Mona chocolademousse toetje te eten, om precies te zijn die met met melkchocolade, witte chocolade en caramel. Ook de Magnum heeft een tijdje hoog op de lijst gestaan, evenals de witte kitkat. De witte kitkat was zeker twee jaar lang een vast onderdeel van mijn lunch. Al deze guilty pleasures zijn echter van het toneel verdwenen door de komst van de lekkerste snack ooit: Reese's Peanut Butter Cups. Deze cup van melkchocolade gevuld met een cremige pindakaasvulling is onovertroffen. Er zijn meerdere variaties zoals met pure of witte chocolade of een crunchversie, maar de originele blijft voor mij de beste. Helaas in Amsterdam voor zover ik weet alleen te koop bij delicatessenwinkel Eichholtz in de Leidsestraat, waar je de hoofdprijs betaalt omdat ze deze zelf importeren. Je kunt het beste dus zelf een voorraadje meenemen als je in de VS bent, of dit door vrienden laten doen. Nieuw is de peanut butter cup niet, zie hier de commercial uit 1979:

Tic tac wat?

Om in beeld te blijven zullen fabrikanten steeds weer iets nieuws moeten blijven bedenken. Per jaar worden er talloze nieuwe producten en smaken in de markt gezet, waarvan er ook talloze net zo snel weer verdwijnen. Een mooie manier om nieuwe dingen te testen is onder de noemer 'limited edition'. Daarvan is de aantrekkingskracht groot: als je er niet snel bij bent heb je het immers gemist. Blijkt zo'n editie een succes, dan wordt hij vast opgenomen of keert hij (jaarlijks) terug. Persoonlijk denk ik niet dat de wereld op deze constante vernieuwing zit te wachten. Het wordt er immers niet per definitie beter op en het lijkt of fabrikanten soms van gekkigheid niet meer weten welke smaak ze uit de hoge hoed moeten toveren. Zo kwam deze zomer de 'limited edition' uit van tic tac met de spannende smaak pinacolada. Dat deze in februari nog verkrijgbaar is zegt waarschijnlijk genoeg over het succes; ik vrees het ergste. Het positieve is dat het snoepje inderdaad naar pinacolada smaakt, het negatieve is dat dat bij een tic tac niet echt lekker is. Inplaats van te eindigen met de frisse tic tac smaak, eindigt deze met een zurig fruitsmaakje. Ook Pringles is met een smaak gekomen die ik niet helemaal begrijp: fiery wasabi. Toegegeven: ook hier doet het wat het belooft en dat is naar wasabi smaken. Maar dat is niet te eten! Het enige positieve aan deze smaak chips is dat je er bij visite een leuke grap mee kunt uit halen. Geef een niets vermoedend slachtoffer een chipje en kijk naar de gezichtsuitdrukking: succes gegarandeerd.